Prawo stanu FUTBOL

Wielki powrót

2010-01-23T14:57:00.000+01:00

Ciężko jest pojąć, jeśli młody człowiek żegna się ze światem w najmłodszych swych latach. Kiedy to dopiero zalążek szczęścia buduje jego całe życie. Niestety, scena jest ta aż dośc pupularna. Również i taka przydarzyła się zawodnikowi z Anfield Road.

Prawie 48h po wygranym meczu z Derby County, 17-letni Sean Highdale odniósł bardzo ciężkie obrażenia w wypadku samochodowym, w którym zginęło jego dwóch przyjaciół.

Sean był uznawany, jako zawodnika z wielkimi ambicjami, mierzył w największe cele, lecz niestety historia, która wspomniałem, dopadła również i jego. Wszyscy mocno przeżyli tą tragedię, lecz zarówno i wszyscy podtrzymywali go na duchu, aby nie poddał się i wrócił do futbolu.

W wywiadzie dla lfc.tv powiedział, że nie mógł opuścić Liverpoolu, ponieważ nie chciał zawieść rodziców, którzy bardzo go wspierali, aby kariera piłkarska Seana poszła w dobrym kierunku. Dlatego młodość tego piłkarza kręciła się właśnie wokół Akademii Liverpoolu.

Dzięki długim i ciężkim rehabilitacjom wrócił do futbolu i chce dać teraz z siebie wszystko, aby pozostawić po sobie miłe wspomnienia.

Zawodnik zwrócił również na to, że przeżycie takiej tragedii pozwoliło mu szybciej dorosnąć i zrozumieć tragiczne historie innych ludzi.

Sean nie chce już wracać do tragicznych wspomnień, chce zamknąć ten dramat i pooddychać powietrzem w Merseyside.

Rozegrał już swoje pierwsze minuty na boisku w spotkaniu z Wrexham.

Najlepsi z odległych lat: 1892-1905

2010-01-20T18:54:00.000+01:00

Przedstawiam Państwu pierwszy artykuł z cyklu "Najlepsi z odległych lat". Dzisiaj poznamy najlepszych zawodników Liverpoolu w latach 1892 – 1905. Piłkarze ci dopiero zapoczątkowali historię klubu i tym samym na zawsze zapisali się w jego historii. Początki były bardzo trudne, lecz ostatecznie grupka ludzi zebrała się i zagrała swój pierwszy mecz w 1893 roku.

Bramkarze

Harry Storer – to absolutnie najwybitniejszy bramkarz Liverpoolu tamtych lat. Jego wielkim hobby był krykiet. W tej dyscyplinie sportu grał dla Derbyshire w 1895 roku.

Początki, urodzonego 24 lipca w Ripley bramkarza, można znaleźć już w 1894 roku (w poprzednich latach grał dla m.in. Ripley Town oraz Derby Midland), gdy był zawodnikiem Arsenalu (ówczesnego Woolwich Arsenal). Jednakże w tym klubie nie przekonał do siebie trenera. Bramkarzem zainteresował się jednak Liverpool.

John McKeen i WE Barclay podpisali, w grudniu 1895 roku, kontrakt z angielskim zawodnikiem. Na efekty nie trzeba było dłużej czekać. Storer zadebiutował w wygranym meczu przeciwko Manchesterowi City 3-1. Zaliczył kilka dobrych interwencji. Następnie rozegrał 11 meczów, w których stracił zaledwie 8 bramek. Dzięki niemu Liverpool znów wzniósł się na piedestał angielskiego futbolu. Rozegrał 121 meczów dla The Reds.

Harry Storer zmarł na gruźlicę w wieku 38 lat.

Niestety w tym okresie Liverpool nie miał zbyt wielu wybitnych bramkarzy.

Obrońcy

Alex Raisbeck – szkocki piłkarz, grał na pozycji obrońcy. Urodził się w Polmont. Zanim trafił do Liverpoolu był zawodnikiem m.in. Stoke oraz Hibernian. Do Liverpoolu trafił w maju 1898 roku. W szybkim czasie przekonał do siebie kibiców i został kapitanem drużyny. Doprowadził Liverpool do dwóch mistrzostw kraju: 1900-1901 oraz 1905 – 1906. Wystąpił w 312 spotkaniach i zdobył 21 bramek.

Liverpool nie był jego ostatnim klubem w karierze, ponieważ wystąpił jeszcze w barwach m.in. Hamilton Academical oraz Patric Thistle. W pierwszym wymienionym zespole został menadżerem. Zmarł w wieku 70 lat.

Bob Pursell był szkockim obrońcą, który 98 razy wystąpił w barwach Liverpoolu.

Z tym zawodnikiem wiąże się ciekawa historia. W 1915 roku Liverpool przegrał 2-0 z Manchesterem United. Mecz został uznany za ustawiony. Bob Purcell oraz kilku innych zawodników Liverpoolu zostali ukarani dożywotnim zakazem grę w piłkę. Dzięki udziale w I Wojnie Światowej, Purcell powrócił do zawodu, ponieważ kara została zniesiona.

Joe McQue spędził w Liverpoolu 6 lat. W tym czasie rozegrał 146 występów, w których strzelił aż 14 goli. Szkot był jednym z nielicznych, którzy jako pierwsi włożyli koszulkę Liverpoolu. Był podstawowym zawodnikiem przez cały pobyt w tym klubie. Rozegrał pamiętny, wygrany 8-0, mecz przeciwko Higher Walton. Był to wynik, który przez długi czas utrzymywał się, jako najwyższa wygrana Liverpoolu.

John McCartney – to kolejny świetny nabytek Johna McKeena. Grał w drużynie razem z Joe McQue. Rozegrał on 167 występów dla The Reds, w których strzelił 6 bramek. W dużej mierze przyczynił się do awansowania Liverpoolu do Second Division Championship. W sezonie 1895/96, w którym Liverpool zdobył drugie mistrzostwo SDC, opuścił wiele spotkań, lecz potem powrócił i wniósł do zespołu wielką jakość.

Billy Dunlop – to absolutnie najlepszy obrońca tamtych czasów. W przeciągu 14 lat spędzonych w Liverpoolu rozegrał 325 spotkań i strzelił 2 bramki. Był w drużynie, która w 1901 oraz 1906 roku zdobyła tytuł mistrza Football League Championship. Jego najlepszym kolegą był Alex Raisbeck.

Pomocnicy

Jack Cox – angielski ofensywny pomocnik. Rozegrał dla Liverpoolu 361 meczów i strzelił 81 bramek. Urodził się w Liverpoolu w Merseyside. Kolejny genialny transfer Johna McKeena oraz WE Barclay’ego.

Grał na lewej, jak i na prawej flance. Po świetnej grze w FA zainteresował się nim trener reprezentacji Anglii. Cox jednak nie zadomowił się na dobre w kadrze narodowej. Rozegrał zaledwie 3 spotkania. Pod koniec kariery wrócił do swojego pierwszego klubu Blackpool, w którym później został również menadżerem.

Tom Robertson – kolejny Szkot, który został na kilka lat w Liverpoolu. Tym razem ta liczba wynosiła 4, w przeciągu których zdobył 34 goli w 141 występach. W swych pierwszych sezonach na Anfield zdobył dużo goli, co było bardzo rzadko spotykane, jak na pomocnika, który nie grał na flankach.

William Goldie – zgadnijcie jakiej narodowości był ten zawodnik? Polskiej? Nie, pudło! Był Szkotem! W swoich 5 latach na Anfield, podczas których wystąpił 174 razy oraz strzelił 6 bramek zdobył z Liverpoolem pierwszy, jak dotąd, Football League Championship w 1901 roku.

Napastnicy

Jimmy Ross – który to już nabytek Johan McKeena? Tak, człowiek ten nie próżnował i na wszelkie sposoby starał się wyławiac wielkie talenty. Kolejny był szkocki napastnik Preston, który miewał w tym klubie świetne czasy. Początkowo był kapitalnym srzelcem (na 23 spotkań strzelił 25 bramek), lecz potem zanotował bardzo niski wskaźnik formy strzelając w 21 występach zaledwie dwie bramki Rozegrał dla Liverpoolu 85 meczów, strzelając 40 goli.

Harry Bradshaw – John McKeen, ściągając tego szkockiego napastnika na Anfield, pokładał w nim wielkie nadzieje. Bradshaw zdał egzamin strzelając 53 bramki w 138 występach. Był bardzo regularnym zawodnikiem, który ciągle trzymał wysoką formę. W sezonie 1984/85 Bradshaw miał świetną formę strzelając w First Division aż 17 bramek, lecz to nie uchroniło Liverpool przed spadkiem.

Smutne jest to, że wielcy piłkarze tamtych czasów są co raz częściej zapominani i nie doceniani za swe czyny. Ciężko znaleźć informacje na ich temat, przeglądając setki źródeł. Prawdopodobnie pamięć o nich całkowicie zapomni, ponieważ nie ma jakichkolwiek informacji na ich temat. Tacy piłkarze jak George Allen, John Walker, Frank Becton, Malcolm McVean oraz inni odeszli w niepamięć, a ich czyny zanikły w tamtych, ciężkich czasach.

Napisane dla: http://LFCPoland.com

Wywiad z Benitezem

2010-01-09T12:45:00.000+01:00

Rafael Benitez powiedział dzisiaj kilka słów na temat złych warunków atmosferycznych oraz transferów.

Odejście Dosseny do Napoli

Andrea chciał wrócic do Włoch i to była dobra okazja, aby to zrobic. Mam nadzieję, że pojedzie na Mistrzostwa Świata razem ze swoją reprezentacją. Chcieliśmy ściągnąc takich piłkarzy jak Dossena, czyli zawodników, którzy włączają się w ofensywne akcje. Za skrzydłowego trzeba zapłacic około 20 milionów funtów, natomiast za obrońców o wiele mniej. Dossena rozegrał kilka dobrych spotkań, ale nie na takim poziomie, jakim oczekiwaliśmy.

Transfery zawodników

Nie było sensu trzymac zawodników, którzy nie mogą przebic się do podstawowej jedenastki. Oni chcą grac, dlatego odeszli. Dzięki temu możemy trochę wydac na innych graczy.

O Babelu

Otrzymaliśmy poropozycję kupna od Birmingham, lecz Ryan powiedział, że nie chce odchodzic. Będziemy jeszcze rozwazac oferty innych klubów. Jeśli Babel będzie grał na takim poziomie, jakiego od niego oczekujemy, to zostanie.

O Rodriguezie

Były rozmowy z Atletico i transfer jest już prawie pewny, lecz wiadomo, iż ostateczna decyzja zawsze zależy od samego piłkarza.

Na temat śniegu

Całe miasto pała szczęściem, dzieci bawią się lepiąc bałwany. My też z tego skorzystaliśmy. Drużyna przez chwilę nie trenowała, lecz na obecną chwilę jest już wszystko w porządku.

O meczu z Reading

Zawodnicy wciąż mają pewnośc siebie, że mogą pokonac tą drużynę. W poprzednim meczu nie byliśmy sobą, ale teraz damy z siebie wszystko.

Rafa o formie

Możemy odbic się od dna i jest to pewne. W poprzednim sezonie graliśmy dobrze, więc teraz najwyższa pora, aby to powtorzyc.

Źródło: lfc.tv

Dla LFCPoland.com

Dekada na zdjęciach: 2006-2009

2009-12-31T12:27:00.002+01:00

Za nami wspaniała dekada - smutki, radości, rozczarowania, to wszystko już za nami. Przeżyjmy to jeszcze raz oglądając pamiątkowe zdjęcia.

2006: Xabi Alonso denerwuje swoich kolegów ambitnym strzałem z połowy boiska

2006: Drugie wejście

2006: Jak dojechac do finału...

2006: Liverpool wygrywa FA Cup w rzutach karnych

2006: Nasz kapitan z pucharem w szatni Millennium Stadium

2007: The Kop prezentuje plakat na meczu z Arsenale przedstawiający walkę o sprawiedliwośc dla 96

2007: Craig Bellamy strzela bramkę na Camp Nou

2007: Nowi właściciele klubu

2007: Rafa siedzi, niczym Budda, podczas rzutów karnych w półfinale Champions League

2007: Rozpacz w Atenach

2007: Nowy rekord transferowy celebruje zdobytą bramkę z Chelsea

2009: Najlepsza wyjazdowa wygrana Liverpoolu ;)

2009: Fani oddali hołd 96Heysel

2009: Legenda mówi "Do zobaczenia"

2009: Wielki powrót

Źródło: lfc.tv

Dla LFCPoland.com

Myśli nie podlegają osądowi

2009-12-30T11:45:00.000+01:00

Idąc ciemną uliczką widzę gościa z kapturem, krzyczy: „Ja pie***lę! To ten sku***el!”. Uciekam. Włosy mieszają się z uczuciami, a ja sam wylewam kolejne krople potu na ciemny chodnik zalany smutkiem tutejszych ludzi. Nie martwcie się, to tylko Polska.

1) Szkoda, że wszystkie zachowania kibiców np. Wisła – Cracovia przenoszą się na np. Liverpool – Manchester, choć kibice tak naprawdę nie mają pojęcia co dzieje się w Anglii i porównują kulturę angielskich kibiców do polskich;

2) Szkoda, że kibicowanie the Reds to zdanie niektórych wiara, ale porównują ją do wiary polskich pseudokibiców – „Mój ziomek nie lubi Chelsea, to ja ich też nie lubię”;

3) Szkoda, że zaniżamy swój poziom kultury;

4) Szkoda, że nie jesteśmy tolerancyjni;

5) Szkoda, że zachowujemy się, jak pierwotny lud.

Nie, to nie kolejna lekcja z serii „Dobre wychowanie kluczem do sukcesu”, a potwierdzenie słów faktycznych kibiców Liverpoolu. Pozwolę sobie przytoczyć słowa kibica the Reds, który na co dzień chodzi po czerwonych scieżkach (wywiad z nim możecie przeczytać pod tym linkiem: http://lfcpoland.com/news/wywiad-z-kibicem-liverpoolu-443):

„Jak kazdy wie, kibice The Reds nie przepadaja zbytnio za fanami Man United. Kazdy w Liverpoolu uwaza ich za pyszalkow, zbyt pewnych siebie, chelpiacych sie sukcesami klubu. Wiadomo, ze MU ostatnimi czasy jest mocny, wiec nalezy szanowac rywala i jego sukcesy, jak rowniez historie. Niestety, fani MU tego nie robia. Nasmiewaja sie ze Scouserow, podczas kilku wczesniejszych meczow pomiedzy LFC a MU mozna bylo uslyszec piosenki na temat Hillsborough i Heysel, jak to Scouserzy sa mordercami (szczegolnie za Heysel). Nasi kibice nie pozostawali dluzni, spiewajac nieprzyzwoite piosenki na temat katastrofy Busby Babes. Nienawisc jest podsycana takze przez samych pilkarzy pokroju np., Garego Nevilla. Ogolnie rzecz biorac kibice Reds wola dopingowac sasiadow zza miedzy podczas spotkan MU z Evertonem. Jak jest odwrotnie, to szczerze nie mam pojecia. Spotkalem tylko kilku kibicow MU na swojej drodze i wyjatkowo trafialem na jednostki, ktore szanuja tradycje LFC i nasza historie. Wiadomo, ze przy bezposrednich spotkaniach kazdy o tym zapomina, lecz wzajemny szacunek jest potrzebny dla zdrowej i co najwazniejsze, bezpiecznej rywalizacji.”

Wynika tam z tych słów jednoznaczna teza: Każdy kibic the Reds czuje nienawiść do MU, ale obydwoje darzą się szacunkiem. Przykre jest to, że teza ta nie zawsze się sprawdza, co możemy potwierdzic wydarzeniami np. wyśmiewanie za Heysel. Zastanówmy się, jak to jest. Czy jeśli jeden nie zacznie krzyczec „JP na 100%”, to reszta naśladuje go? Tak właśnie jest i taki system sprawdza również się na stadionach oraz w środowisku piłki nożnej. Tak, to jest przykre, ale żyjemy w takim świecie i nie zmienimy go. Jedynym ratunkiem jest pamiętanie o kibicach z szacunkiem dla drugiej osoby, bez względu na „wyznanie”, bo takowi istnieją i należy z nich czerpać przykład.

The Reds w bordowej kałuży krwi?

2009-12-24T12:46:00.000+01:00

Odmierzam milimetry soku, który jeszcze pozostał na moim biurku. Wsysam ostatnie krople krwi, która wydobywa się z mych warg (nie ma się z czego cieszyć). Tym razem się uda!

Udało się. Zaraz, zaraz. WTF?!

Błąd? – to jedyne słowo, które narzuca się po przeczytaniu wyniku tego meczu. Na domiar złego (dobrego) Ajax będzie grac w Lidze Europejskiej z Juventusem Turyn, który fatalnie radzi sobie w ostatnich tygodniach. Szkoda tylko, że Ajax rozgromił trzecioligowca J. Ironman na słuchawkach i myślimy panowie, myślimy.

Mało porusza się ostatnio temat Ligi Europejskiej, ponieważ zostaje ona w cieniu elitarnej Champions League. A naprawdę warto choć na chwilę poruszyć ten temat, bo ta liga może być naprawdę bardzo ciekawa i nie z powodu obecności w niej the Reds.

Jaki byłby najlepszy przeciwnik dla Liverpoolu? To pytanie zadają sobie WSZYSCY fani owego klubu. Na pewno odpadają: Fulham (kapitalna postawa w Premier League, nie możemy patrzeć tylko na wygraną z ManUtd), Hamburger, Valencia, Atletico i jeszcze można wymienić z dwa. Ostatnie dwa kluby, które wymieniłem przeżywają lekki kryzys, ale powoli z niego wychodzą, a Liga Europejska może być dla nich doskonałą promocją.

Moim zdaniem Unirea jest na obecną chwilę godnym przeciwnikiem dla Liverpoolu, lecz gra bardzo ambitnie i to może zniszczyć drużynę z Anfield Road (szczególnie przy tak słabej defensywie).. Oczywiście nie trudno pokazać faworyta w tym meczu. Większość osób uważa, że liga rumuńska jest bardzo łatwa, ale nie mają racji.

A na dole umarli leżący w kałużach bordowej, zaschłej krwi. Czy pośród niej znajdą się również piłkarze Liverpoolu? Choćby nawet się nawet znaleźli, to będą niewidoczni w swych czerwonych koszulkach, a Rafa pozostanie bezkarny.

Wywiad z kibicem Liverpoolu!

2009-11-25T17:25:00.002+01:00

Zapraszam do przeczytania wywiadu z Radkiem - kibicem Liverpoolu, który codziennie pałęta się po czerwonych ścieżkach i zakątkach tego uroczego miasta. Dowiecie się m.in. jak wygląda życie w mieście najlepszego klubu na świecie, gdzie nie wolno zaglądac oraz jak wygląda sytuacja z kibicami Evetonu i Liverpoolu.

Witaj! Może na początku opowiedz coś o sobie.

Kilka slow o sobie? Ciezko jest okreslic samego siebie, ale z podstawowych informacji to na imie mi Radek, choc wiekszosc kojarzy mnie jako Mastera, mam 22 lata i obecnie mieszkam i pracuje w Liverpoolu. Czy cos jeszcze? Tak, jestem zapalonym kibicem Liverpoolu ;)

Jakie wrażenie sprawia miasto Liverpool?

Osobiście bardzo mi się podoba, choc z rozmów z Polakami mieszkającymi tutaj, nie przypada im do gustu. Ale o nich podobno się nie dyskutuje. Liverpool to zeszłoroczna Europejska Stolica Kultury, co widac na każdym kroku, jeśli chodzi o kulture typu muzea, galerie. Piękne doki, wspomnienia po Beatlesach, wspaniale Muzeum Marynistyki czy galeria Tate to tylko jedne z licznych atrakcji turystycznych w tym mieście. Centrum jest schludne i milo się po nim spaceruje. Jeśli chodzi o pozostałe dzielnice, to cóż, zależy gdzie trafisz. Kensington czy Anfield to jedne z niebezpieczniejszych dzielnic, z tego co słyszałem, ale sam mieszkam teraz na Kenny i nic takiego nie zauwazyłem. Jak w każdym mieście, są dzielnice spokojne i niebezpieczne, normalka.

Czy można na pierwszy rzut oka poznac, iż w tym mieści a swą siedzibę jeden z najlepszych klubów w Europie?

Oczywiscie, ze tak. Juz po pierwszych minutach opuszczenia Speke, gdzie miesci sie lotnisko, rozgladajac sie po ulicach, widzisz ludzi chodzacych w Czerwonych trykotach i gadzetach z logo LFC. Gdzie sie czlowiek nie rozgladnie, to widzi jakiegos Czerwonego. Oczywiscie sa tez kibice Evertonu, ale o malych klubach sie nie dyskutuje :D

Idąc zwykłą liverpoolską uliczką ile razy można zobaczyc kogoś z koszulką Liverpoolu?

Jak wspomnialem wyzej, nie ma momentu, zeby nie zobaczyc kogos z czyms posiadajacym nasze logo. Jak dla mnie, podczas mojego pierwszego pobytu, bylo to sporym szokiem. Wiesz, koles z Polski, z miasta, gdzie rywalizuja ze soba dwa kluby i nie jest to rywalizacja czysto sportowa, jak tutaj, tylko dochodza do tego ustawki i zadymy na meczach, i nagle widzi obrazek, jak dwoch facetow, jeden w koszulce Evertonu, drugi w koszulce Liverpoolu, idzie sobie spokojnie ulica i normalnie ze soba rozmawia. Albo rodziny, gdzie jedno dziecko sympatyzuje z Niebieskimi, a drugie z Czerwonymi. Naprawde piekny obrazek. Sam tez bylem swiadkiem przyjaznej rywalizacji. Pamietam moj pierwszy mecz w pubie, na ktory poszedlem w 2006 roku. Wchodze do knajpy, a tam pelno ludzi. Znalazlem jeden wolny stolik, zamowilem piwo i usiadlem. Po jakichs dziesieciu minutach podchodzi do mnie dwoch ludzi w koszulkach Evertonu. Wyobraz sobie moja mine. Pierwsza mysl, jaka mi przeszla przez glowe, to ze zaraz mnie wyciagna i pobija. Typowe myslenie polskiego kibica. A oni z usmiechem pytaja czy moga sie dosiasc i ogladnac ze mna mecz. Cisnienie ze mnie zeszlo, wydukalem, ze nie ma problemu i reszta meczu minela na rozmowie o futbolu, pogodzie i kraju, z ktorego pochodze w bardzo milej atmosferze.

A jak wygląda sytuacja pomiędzy kibicami Evertonu, a Liverpoolu?

Naprawde nie ma sie do czego przyczepic. Jest to bardzo przyjazna rywalizacja, co pokazala historia. Rok 1989 i tragedia na Hillsborough, ktora wstrzasnela Liverpoolem i calym futbolowym swiatem. Evertonczycy pokazali sie naprawde ze wspanialej strony, gdyz, jak wspominalem, w liverpoolskich rodzinach jest roznie. Jeden jest Niebieski, drugi Czerwony. Krewni Evertonczykow tez tam zgineli. Fani obu druzyn zjednoczyli sie w miescie i to zostalo do tej pory. Wiadomo, ze sa wzajemne podszczypywania sie, szczegolnie teraz, kiedy za tydzien mamy derby, ale to wszystko jest w atmosferze zartu. To nie tak, jak chociazby u mnie w Rzeszowie, gdzie nie mozesz spokojnie przejsc w szaliku w zimie, bo zaraz zostaniesz zaczepiony, bo mozesz miec szalik nie tej druzyny co trzeba i z pewnoscia milo sie to nie skonczy. Angielski styl kibicowania jest teraz zupelnie inny i zycze sobie i wszystkim polskim kibicom, zeby tak bylo w naszym rodzinnym kraju.

Gdy wszedłem na murawę Anfield...

Oj, wspaniale wspomnienia. Kiedy pierwszy raz zobaczylem stadion, bylem w szoku, ze moje marzenia sie spelniaja. Moj pierwszy mecz z Maccabi Haifa w Lidze Mistrzow 2006 byl najwspanialszym, bo pierwszym spotkaniem. Gardlo leczylem caly tydzien. Moje pierwsze zwiedzanie Anfield nastapilo rok pozniej, podczas drugiego pobytu w UK. Wybralismy sie tam wspolnie z dwoma kolegami i pod opieka przewodnika zwiedzalismy kolejno szatnie, lawki trenerskie oraz sluchalismy wspanialej historii The Kop. Wrazenie niesamowite, kiedy stalem w tunelu prowadzacym na murawie i nagle z glosnikow ryknalo Anfield i 45 000 kibicow. Poczulem sie tak dumny i szczesliwy ze tam jestem, ze nie mam slow, aby to opisac. Pozniej murawa, tak blisko, na ktora jednak nie pozwolili wejsc ze wzgledow bezpieczenstwa. Na pamiatke jednak dostalem kawalek Anfield, ktore lezalo rozkopane po ostatnim meczu. Do tej pory nosze je w portfelu i traktuje jako talizman przynoszacy szczescie.

Co najbardziej zaciekawiło Cie na stadionie?

Odpowiedz jest oczywista: wszystko. Ale jednak najbardziej ciekawila mnie szatnia zawodnikow oraz tunel prowadzacy na murawe. To uczucie bycia zawodnikiem LFC: bezcenne. Dla mnie, jako zapalonego kibica, kazda chwila na Anfield i kazdy milimetr stadionu jest ciekawy. Trybuny, zwiedzanie muzeum, a najbardziej mecze, to po prostu trzeba przezyc.

Wiele osób jest pod wrażeniem, że gdziekolwiek jesteś, to zawsze na Twoim ubraniu jest element związany z LFC. Nawet w wywiadzie z Szymonem Hołownią ubrałes koszulkę z Livebirdem na piersi...

To sie nazywa przywiazaniem do barw. Kibicuje Liverpoolowi od 1999 roku i jestem dumny z bycia Czerwonym. Wiem, ze nie bede nigdy prawdziwym, jak tu mowia, 'Proper Red', ale liverpoolskie barwy sa w moim sercu tak zakorzenione, ze tego nie da sie wyplenic juz nigdy i niczym. Aczkolwiek wiem, ze sa rzeczy wazne i wazniejsze i Liverpool nigdy nie bedzie pierwszy w mojej hierarchii wartosci. Niekwestionowanym liderem zawsze bedzie moja Madzia, ktora kocham i najblizsza rodzina.

Pracowałes w sklepie kibica na Anfield Road. Jakie to uczucie, gdy co chwile widzisz gracza The Reds?

Tak co chwile to nie do konca. Oni maja wazniejsze sprawy do roboty, na przyklad kopanie pilki :) Ale kiedy sa jakies promocje nowych koszulek, to z reguly zawsze kogos wysla. A jakie to uczucie? Coz, teraz to juz normalne dla mnie widziec jakas znana osobe i z nia porozmawiac bez zadnego cisnienia. Wczesniej, podczas pierwszego pobytu, to bylo niesamowite przezycie, ze widzisz goscia, ktorego znasz tylko z telewizji, prasy czy internetu. Aczkolwiek zawsze jest taka mala satysfakcja, ze mam mozliwosc porozmawiania z zawodnikiem mojego ukochanego klubu.

Z kim zdołałes poznac się bliżej?

Najblizej poznalem sie z Jurkiem Dudkiem ,z ktorym poznalem sie w 2006 roku i spedzilismy troche czasu na rozmowach. Jurek pomogl mi tez w zalatwieniu biletow na pierwszy mecz LFC. Naprawde byl bardzo sympatyczny i pomocny. Jednak blizej poznac jakiegos zawodnika jest naprawde trudno. Raczej nie wezmiesz od niego numeru telefonu i nie umowisz sie na piwo. Ale ja jednak bede dalej probowal i moze w koncu sie uda ;)

Dziękuję za rozmowę i pozdrawiam w imieniu całego serwisu LFCPoland!

Rowniez serdecznie dziekuje i pozdrawiam wszystkich uzytkownikow. Pamietajcie, Liverpool to nie jest tylko symbol. To rodzinny herb. I idzdzcie zawsze z nadzieja w sercu. You'll Never Walk Alone!!!!

Rozmawiał: Navi.

Blog Radka: http://red-till-i-die.blogspot.com/

Brak polskich znaków spowodowany jest używaniem angielskiej klawiatury.

Remis do kolekcji

2009-11-21T18:32:00.000+01:00

Liverpool, po ciekawym spotkaniu, ostatecznie zremisował 2-2 z Manchesterem City. Bramki dla Liverpoolu strzelili Skrtel oraz Benayoun, natomiast dla Citizens Adebayor orazIreland.

Podopieczni Rafy Beniteza już drugi raz z rzędu zanotowali remis 2-2 i tylko dobre ustawienie Yossiego, który strzelił bramkę na 2-2, uniknęło nas od bolesnej porażki.

Liverpool przeważał przez całe spotkanie, lecz fatalne błędy w kryciu spowodowały, iż nie odnieśliśmy dobrego dla siebie rezultatu.

Liverpool grał bez Fernando Torresa oraz Glena Johnsona, a w trakcie meczu kontuzję odnieśli Ryan Babel (złamanie kostki) i Daniel Agger (uraz głowy). Kontuzjowanego Duńczyka zastąpił Kyrgiakos, który rozegrał bardzo słabe spotkanie.

Skutecznośc zespołu to już czynnik, który omawiamy od lat. Liverpool stwarza sobie wyśmienite okazje, lecz nie potrafi ich wykorzystac. Może czas na zmianę trenera? Ta sprawa była omawiana przed trzema ostatnimi meczami. Nie ma co ukrywac, ale zespół, jak i trener, nie zdał egzaminu.

Wielką zagadką jest posiadanie piłki Liverpoolu, bo aż 57%. Należy zwrócic również uwagę na strzały The Reds - mieli ich siedemnaście, przy zaledwie dziewięciu Manchesteru City, nie wspominając już o zakładce "on target".

Dużym objawieniem w tym meczu jest Martin Skrtel, który strzelił bramkę, a jego strzały z trudem obronił Shay Given. Niestety jego notę obniża fatalny błąd, dzięki któremu bramkę strzelili zawodnicy z Manchesteru.

Dokładnie za osiem dni Liverpool czeka niesamowicie ciężka przeprawa z Evertonem na własnym boisku. Goście na pewno będą chcieli urwac punkty drużynie z Anfield, widząc jak nieporadnie radzi sobie w tegorocznych rozgrywkach.

Kilowaga

2009-11-21T10:53:00.001+01:00

"Nie ma odpowiedniej wagi, nie ma gry u boku innych Polaków" - tak, czy jakoś inaczej - w każdy bądź razie w ten sposób powiedział do Artura Boruca jeden z przedstawicieli sztabu szkoleniowego reprezentacji Polski.

Artur, który od nadmiaru alkoholu i innych "specyfików leczniczych" przytył bardzo dużo - jego waga wynosi 90 kg, zdaniem ekspertów nie nadaje się do gry w reprezentacji. Za wolny, zbyt wytrzymały, ale mur stanowiłby dobry.

"Artur musi schudnąc 20 kg" - yes, mission impossible"

Co więcej, Łukasz Załuska co raz częściej przejmuje stery po Arturze, który ostatnimi czasy leczył różnorakie kontuzje. Z tego powodu Artur za rok, może dwa będzie musiał zmienić barwy klubu... Kto wie? Celticu walka o miejsce na bramce jest bardzo duża. Nie licząc oczywiście tylko Boruca i Załuskę, bo na obecną chwilę wybór jest prosty.

Wiemy, że ojciec Boruca stał na bramce w hokeju na lodzie, może Artur powinien oddać ostatecznie stery Łukaszowi Załusce, a sam powinien odejśc? Czy Łukasz poradziłby sobie z presją, jaką na niego by ciążyła?

Odpowiedzi na te pytania nie znam i obawiam się, że nigdy znać nie będę. Szkoda, może kiedyś ujrzę Artura w bramce Wisły, albo Piasta. Polecam: Niech Piast zrezygnuje z budowy nowego stadionu i wszystkie środki poświęci na Artura. Niemądry ruch.

Tsunami nad domem Artura?

Wywiad z Jerzym Engelem!

2009-11-12T15:04:00.000+01:00

Dość popularne jest ostatnio określenie "suszarka Fergusona". Czy Rafa Benitez powinien zaczerpnąć tę metodę od szkockiego trenera?

Benitez ma swoją filozofię futbolu, którą permanentnie koryguje. Robi
to w miarę dobrze chociaż Liverpool jest wciąż jeszcze poza czołówką. Nie
sądzę aby kogokolwiek naśladował.

Co jest najważniejszym czynnikiem, który powoduje, iż Liverpool nie radzi sobie w tym sezonie?

Transfery - Liverpool nie był Lwem rynku transferowego a raczej w
ciszy uzupełnia skład. Nie ma tak mocnego aby natychmiast walczyc o czołowe
miejsca. Może nadrobi to zespołowością.

Która formacja jest w obecnej chwili najlepsza dla Liverpoolu, po pladze
kontuzji, która nawiedziła Anfield?

Steven Gerard jest postacią nr. jeden a więc i jego formacja.

Jaki typ zawodnika jest teraz najbardziej potrzebny drużynie z Anfield?

Potrzeba jeszcze jednego dobrego środkowego napastnika i piłkarza
łączącego defensywną pomoc z rozgrywaniem. Osobiście szukałbym też wyższego
bramkarza.

Jakie są szanse Liverpoolu na wyjście z fazy grupowej Ligi Mistrzów?

Liverpool to wciąż czołowa drużyna w lidze angielskiej i chociaż trudno
bedzie o tytuły to o miejsce dające Ligę Mistrzów z pewnością powalczą.

Czy miał Pan kiedyś możliwość przyjechania na Anfield Road?

Tak i to nie raz. Grał tam Jurek Dudek i byłem kilka razy go obserwować,
ponadto kiedy Legia grała w Lidze Mistrzów w środę z Blackburn, to we wtorek
byłem zaproszony przez władze Liverpoolu na mecz z Brondby, niefartowny
niestety dla Liverpoolu.

Injac żartuje, iż spełnia rolę opiekunki dla Semira Stilicia. Czy taką rolę, dla kolegi z zespołu, odgrywa któryś z piłkarzy Liverpoolu?

Nie sądzę, zawodowcy nie potrzebują niczyjej opieki.

Kto, według Pana, jest najlepszym zawodnikiem Liverpoolu wszech czasów?

Liverpool miał wielu wspaniałych piłkarzy i znakomitą szkółkę. Grał też
inaczej niż wszystkie zespoły w Anglii. Nie sądzę aby kiedykolwiek był ktoś
bardziej wszechstronny niż Steven Gerard.

Jest Pan zagorzałym kibicem Manchesteru United. Czerwone Diabły przegrały ostatnie trzy spotkania z Liverpoolem, choć w lidze sprawują się lepiej od swych przeciwników. Zawsze mecze tych drużyn cieszą się wielką popularnością. Jak Pan przeżywa to angielskie święto oraz jaka jest
najlepsza recepta na Liverpool?

Nie jestem zagorzałym kibicem Manchesteru. Uczyłem się systemu 1x4x4x2 na
tym zespole i dlatego go lubię. W domu syn kibicuje Liverpoolowi a córka
Manchesterowi i mamy rywalizację. W Anglii nikt nie stosuje specjalnych
zmian taktyki na każdy mecz. Jeśli chodzi o zepsoły z kontynentu to należy
tylko ograniczyc możliwości wpływu na rozwój wypadków najlepszych graczy.

Gdzie jest największa korupcja wśród lig zagranicznych?

W każdym kraju zmagają się z tym problemem. Mieli to Anglicy, Niemcy,
Holendrzy, Belgowie w skali finansowej zdecydowanie większej niż u nas. Ale
wszyscy powoli z tego wychodzą.

Który styl gry Pan preferuje - angielski czy hiszpański?

Angielski.

Dziękuję za wywiad, życzę wielu sukcesów i pozdrawiam w imieniu całego serwisu LFCPoland!

Dziękuję i pozdrawiam.

Nadzieja umiera ostatnia

2009-11-07T12:23:00.001+01:00

Nikt by się nie spodziewał, iż po trzech miesiącach Liverpool zajmować będzie tak odległą pozycję w tabeli Premier League. Czy to kwestia źle prowadzonego zespołu przez trenera, a może błędnie dobranych transferów w letnim okienku?

Kto winny?

Najmłodsi wiedzą, że to nie trener ma grać, lecz zawodnicy mają zostawić na boisku wszystkie swe siły. Bez piłkarzy nie ma gry – nie ma sukcesów i tym samym nie ma zwycięstw. Po sprzedaniu Xabiego Alonso nie tylko cała linia pomocy się rozsypała, ale również obrona. Hiszpan, podczas swej gry na Anfield, dwoił się i troił, odgrywając rolę defensora oraz miał duże znaczenie w akcjach ofensywnych. Natomiast Aquilani jest innym typem piłkarza – preferuje grę na środku, wrzucając piłkę do napastników. Ma jedną poważną wadę – rzadko wraca pomóc defensorom. Cechy wspólne? Dobre wykonywanie rzutów wolnych.

Podczas swej gry w Romie, której jest wychowankiem, Alberto był uznawany za jednego z najlepszych piłkarzy tej drużyny. Po powrocie z wypożyczenia z Triestiny Caccio, do Romy przyszedł nowy trener, co za tym idzie – nowa taktyka, nowa formacja. Zaczął on stawiać na Alberto, dzięki czemu Włoch nabył dużo doświadczenia. Niestety, kiedy Aquilani co raz lepiej poczynał sobie w Serie A nastała era jego wielkich kontuzji, przez co musiał pauzować wiele miesięcy.

Sprowadzając takiego piłkarza, Rafa Benitez miał świadomość, że ten transfer może być jedną wielką klęską. Nie tylko pod względem gry Alberto, ale pod względem finansowym. Jak się na razie okazuje szala goryczy powoli się przelewa.

Drugim silnym, lecz niepewnym ogniwem był Alvaro Arbeloa. Owszem, był on piłkarzem, który popełniał wiele błędów, lecz potrafił, w najbardziej nieoczekiwanym momencie uratować swój zespół od porażki.

Wiele osób również nie może pogodzić się z brakiem formy Jamiego Carraghera. Środkowy obrońca, który jeszcze w tamtym sezonie nie miał sobie równych na tej pozycji, w obecnej sytuacji nie radzi sobie z napastnikami drużyny przeciwnej.

Kolejną sprawą jest Glen Johnson i Kyrgiakos. Ten pierwszy sezon rozpoczął fenomenalnie, lecz teraz kompletnie wyrównał poziom swej gry do Carry. Natomiast Grek, Kyrgiakos, zagrał dwa spotkania, po czym doznał kontuzji.

W całym tym zamieszaniu nie można również zapomnieć o Hicksie i Gilletcie. Kiedy firma z Arabii Saudyjskiej chciała wykupić 60% akcji Liverpoolu (spłacając długi!), Amerykanie najpierw się zgodzili, a następnie odwołali wszystkie procedury.

Co dalej?

Przede wszystkim klub powinien znaleźć dobrego sponsora, który uratuje zespół przed kryzysem. Środki na transfery, to nie tylko, co właściciele muszą dać. Należy również zastanowić się nad zmianą trenera. Może Rafa nie ma już takiego wpływu na piłkarzy, jak kilka lat temu? Jednakże właściciele klubu zapewniają, że Boss może być spokojny swej posady. Sytuacja jest podobna do reprezentacji Polski tyle, że Liverpool nie stoczył się jeszcze na samo dno.

Jeszcze ważniejszą rzeczą jest awansowanie do 1/8 finału Ligi Mistrzów. Głównie pod względem poprawienia sytuacji finansowej w klubie.

Duet w reflektorach

2009-11-06T21:01:00.000+01:00

Do tej pory nie mogę otrząsnąć się z faktu, iż Hertha wygrała w tak nieoczekiwany sposób z Heerenveen (ha! umiem pisać tę nazwę bez pomocy Google!). Tym bardziej było to nieprawdopodobne, że bohaterem spotkania został Artur Wichniarek. Po strzeleniu bramki przez Polaka ukazał mi się przed oczami pamiętny finał Ligi Mistrzów Stambuł 2005.

Oczywiście zespół z Berlina nie miał tak trudnego zadania, jak Liverpool. Pomimo tego mecz był równie ciekawy oraz przedstawiał wiele dramatyzmu - na szczęście obeszło się od ostrych starć między piłkarzami.

Obie drużyny były wyraźnie nastawione tylko na zwycięstwo i tym samym żadna z nich nie chciała stracić punktów w tym spotkaniu.

Początek meczu wskazywał, iż to Heerenveen zakończy to spotkanie po swojej myśli. W 3 minucie Padadopulos skierował piłkę do siatki. Kiedy fani zespołu z Holandii skończyli skandować nazwisko Greka, w 21 minucie do remisu doprowadził Domovchiyski. Następnie bohaterem po raz kolejny został Padadopulos, który w oczach kibiców Heerenveen nabierał obraz jeszcze większego bóstwa. Potem przebieg meczu potoczył się po myśli Herthy - na 2-2 trafił ponownie Domovchiyski. Chyba sami nie wiedzieli, że w tym meczu przechodzą samego siebie.

Gdy wszystko wskazywało, że mecz zakończy się remisem i żadna drużyna nie odniesie najlepszego dla siebie rezultatu, Hertha przeprowadziła szybką kontrę z Domovchiyskim w roli głównej. Dostał on świetne podanie od swojego kolegi z drużyny, przebiegł kilka metrów i podał do Wichniarka, który z najbliższej odległości pokonał bramkarza Heerenveen. Padadopulos 2 - 3 Domovchoyski - bo asysta Bułgara była chyba jedną z najważniejszych w tym meczu.

Nikt nie spodziewał się, iż w tym spotkaniu padnie tak wiele bramek. Hertha, która słabo radzi sobie w lidze szuka swojej szansy w europejskich pucharach. Franz Smuda musi również zastanowić się, czy nie warto powołać Artura Wichniarka do reprezentacji. Nie tylko może być on bramkostrzelnym snajperem, ale również kołem napędowym całego zespołu. Według mnie powołanie Artura byłoby dobry rozwiązaniem. Nie czarujmy się - Robert Lewandowski nie jest obecnie w dobrej formie, a będzie ona bardzo potrzebna w zbliżających się wielkimi krokami Mistrzostwach Europy 2012.

Cleber powraca z wielką walizką

2009-11-02T19:22:00.000+01:00

Czy pamiętacie jeszcze bardzo zapomnianego Clébera Guedesa de Lima, byłego zawodnika Wisły Kraków? Jeśli nie, dodam wzmiankę do tego newsa, jako przypomnienie jego "żywotności" na polskich stadionach.

11 czerwca 2006 roku Cléber trafił do Wisły Kraków. Z krakowskim klubem podpisał dwuletni kontrakt. W polskiej Ekstraklasie zadebiutował 29 lipca 2006 roku w meczu z Górnikiem Zabrze. W 22 minucie tego spotkania zdobył swoją debiutancką bramkę w barwach Wisły Kraków, w meczu ligowym. Został wybrany najlepszym obcokrajowcem grającym na boiskach ekstraklasy w 2006 roku, w głosowaniu, w którym wzięli udział wyłącznie trenerzy klubów Ekstraklasy. Redakcja tygodnika Piłka Nożna w organizowanym przez siebie corocznym plrebiscycie uhonorowała zawodnika wybierając go do "jedenastki obcokrajowców Orange Ekstraklasy" za rok 2006. Cléber zdobył również piłkarskiego Oscara za rok 2006 w kategorii: "Najlepszy obcokrajowiec Orange Ekstraklasy", w plebiscycie Canal Plus. 9 listopada 2007 roku zawodnik przedłużył swój kontrakt z Wisły Kraków do czerwca 2010 roku. W sezonie 2007/2008 był pewnym punktem "Białej Gwiazdy" i wywalczył z nią Mistrzostwo Polski. 6 sierpnia 2008 roku zdobył swoją pierwszą bramkę dla Wisły w europejskich pucharach, trafiając do siatki w rewanżowym spotkaniu II rundy eliminacyjnej Ligi Mistrzów z Beitarem. 26 sierpnia 2008 zdobył zwycięską bramkę dla Wisły Kraków w spotkaniu z FC Barcelona, które odbyło się w ramach III rundy eliminacyjnej Ligi Mistrzów. (wikipedia)

Otóż słuch o nim powrócił na polskie murawy. Cleber, który obecnie przebywa w czeczeńskim klubie Terek Grozny, ma zamiar wrócić z powrotem do Wisły! Nie jest to jego jakiś szalony wymysł, jak można najpierw uważać, tylko bardzo realna sprawa.

Zdaniem prezesa Wisły Kraków Cleber był ich bardzo dużym wzmocnieniem i obecnie brakuje go w obronie klubu z Krakowa, lecz nie tym dzisiaj się zajmiemy.

Szkoda, że tak w ogóle Cleber nie jest całym obiektem zainteresowań polskich mediów, a jego bardzo utalentowany syn. Gdy Brazylijczyk wyjeżdżał w 2009 roku do Czeczeni, zostawił w Krakowie swoją rodzinę. Działacze różnych klubów zauważyli wspaniały talent piłkarski, jakim jest właśnie syn Clebera! Ten zaś chce, aby w przyszłości, jeśli kariera jego syna pójdzie w dobrą strone, grał dla reprezentacji Polski! Roger szykuj walizki, bo Lucas Guedes nadchodzi!

Balony&maski

2009-10-31T11:54:00.000+01:00

Dość nie dawno świat obiegła wiadomość, iż kilku piłkarzy Blackburn zachorowało na wirus AH1N1. Choroba ucichła, lecz nagle, w jednej chwili eksplodowała. Dodam jeszcze, że przypadki zachorowań są już również na Ukrainie, przy granicy z Polską.

Trochę inaczej zinterpretowałem news na portalu sport.pl . Mówią tam o złośliwości kibiców Manchesteru, którzy wrzucali balonowe piłki na Anfield oraz przyszli w maskach Erica Cantony (zgodnie z umową "Wróc, kiedy będziesz miał 18 tytułów". I basta!

Lecz jeśli tak już odbiegłem od futbolowych tematów, to pokieruję się dalej tymi bardziej ciekawymi (bez zwątpienia!). Podczas, gdy Lato grzeje tyłek na ciepłym fotelu, Polskę obiegła całą wiadomość, iż jest poważne zagrożenie przyjścia wirusa AH1N1 na teren naszego kraju. Rząd oczywiście uspokaja, robi dla picu jakieś zbędne konferencje, zamiast podnieść swój kufer i zrobić coś w tym celu - choćby zorientować się, czy naprawdę krzesło pana Grzegorza ma grzejnik w materiale. Ale bredzę...

Rzecz jasna to nie powód do żartów, lecz jak patrzę na minę Lewandowskiego oraz zatroskaną Zimy śmiać się chce, albo i płakać nawet czasami. Piłka spada na psy.

Ciężki dzień, bardzo emocjonujący, wręcz pełen wrażeń...

Insua - small, broken heart...

2009-10-30T15:22:00.000+01:00

Szczerze mówiąc nigdy nie spodziewałem się, iż kiedykolwiek powiem o Emiliano tyle ciepłych słów. Ambicja, umiejętności, konsekwentność - to tylko niektóre cechy, które opisują Argentyńczyka.

Całość angielskiego środowiska skupia się głównie na Lucasie i - jego beż zwątpienia - beznadziejnej grze, lecz mało tematów tyczy się właśnie wychowanka Boca Juniors. Moim zdaniem, jak i zdaniem większości, Emiliano powinien być w przyszłości jednym z najlepszych piłkarzy Liverpoolu - piłkarzem, który ucieszy miliony.

Ambicja - Emiliano jest typem piłkarza, który cały czas chce się rozwijać. Zdobywać największe piłkarskie szczyty i odnotowywać coraz to lepsze występy. Od dziecka udowodniał swoim rówieśnikom, iż nie jest tylko zwykłym dzieciakiem kopiącym piłkę, a dzieciakiem, dla którego życie bez piłki staje się jedną wielką pustką.

Batalia - a raczej cała wojna. Bo taką zapewne stoczył ze swoim pierwszym trenerem w Boca Juniors, który nie pozwolił mu przebić się do pierwszego składu.

Celność - absolutnie nie chodzi tu o nastawianie celownika w nogi piłkarzy drużyny przeciwnej! Swą celnośc udowodnił w meczu z Arsenal w Carling Cup.

Debiut.- w seniorskiej reprezentacji Argentyny Emiliano zadebiutował 10 października 2009 roku. Na pewno nigdy nie zapomni tego spotkania, ponieważ jego drużyna wygrała 2-1 z Peru, a on sam zagrał kapitalne zawody.

Energia - czy widziałeś kiedyś piłkarza, który przez 90 minut przemieszcza się z bramki rywala, aż do swojej? Dzięki Emiliano możesz nacieszyć wzrok.

F- tę literkę Insua zapamięta do końca swojego życia. To pod nią kryła się nazwa "Statystyki piłkarzy z Akademii". Jako obrońca był na niej na pierwszym miejscu.

Gracja - odtąd możemy udowodnić, iż Thierry Henry nie jest jedynym piłkarzem, który z takim stylem porusza się po boisku.

Honor - Emiliano, jak każdy piłkarz, ciężko znosi porażki. Jednakże po każdym przegranym meczu potrafi pogratulować zwycięzcy i życzyć mu powodzenia.

Inteligencja - wydawać by się pomogło, iż u obrońcy to podstawa. Każdy defensor musi potrafić odebrać piłkę i wyprowadzić ją ze swojego pola karnego, ale w ten sposób, aby dać równocześnie szansę swoim kolegom z zespołu na strzelenie bramki! Zapewne te tajniki Insua opanował do perfekcji!

Muszę to przemyśleć

2009-10-29T19:58:00.000+01:00

Mam całkowitą rację, bo tłum przemawia za mną. Racja tkwi w Realu Madryt - jak, kto woli "Królewskich". Jednak ich korona powoli spada, a może nawet nie weszła na ich ośrodek kierujący? Polecam im pooglądać polską operę mydlaną, w każdym odcinku 'aktor' wypowiada się w ten sposób: "Muszę to przemyśleć". To hasło powinno być im od tygodnia znane!

Nie mówiąc, nie czepiając się Ronaldo, który bawi się w nagrywanie (za kasę!!) zbędnych coverów wybitnego artysty. Nie tylko ośmieszając siebie, ale również całe otoczenie Realu. Co tu dużo mówić... pogromy łączcie się! Ich dzień nastał! Właśnie teraz!

I nie czepiam się również remisem 0-0 z Gijonem w podstawowym składzie. Przepraszam, muszę się poprawić, bez Cristiano Ronaldo. Od dziś Cristiano nazywamy bóstwem.

Trudno byłoby się czepiać przegranej 4-0 z trzecioligowcem. Przecież to jedyna wpadka, którą Real zaliczył od kilku lat.

Ja się wcale nie czepiam. Szaman nie sknocił roboty.

Cudowny weekend

2009-10-25T21:11:00.000+01:00

Dziwna sprawa, a raczej coś niesamowitego - tak można by było podsumować spotkania w ten weekend. Niesamowite mecze, bramki, a przede wszystkim wyniki!

Po pierwsze, krwiożercze baloniki wróciły na boisko... Kibice Liverpoolu oraz Manchesteru United rzucali na boisko balonowe piłki. Nie muszę chyba przypominać tego, co stało się w meczu z Sunderland - The Reds...

Wróćmy jednak do spraw czystko piłkarskich. Oczom nie mogłem uwierzyć, kiedy Liverpool cieszył się ze swego pierwszego zwycięstwa od czterech spotkań. I to z takim przeciwnikiem! Szkoda tylko, że Ferguson nadal ma pretensję do sędziego...

Jednak nie ten mecz mnie najbardziej interesuje. Przypomniała mi się wczorajsza katastrofa na boisku Nice - Lyon przegrał 4-1! Kiedy Nice, w bodajże 25 minucie, strzelił bramkę na 1-0 pomyślałem, że to tylko takie rozluźnienie się piłkarzy Lyonu. Ustawiłem sobie na Livesports informowanie o wyniku meczu i poszedłem chwilkę pobiegać. Oczywiście zastałem świecący się pasek pod nazwami Lyon i Nice. Po samobójczym golu, Olympique przegrywał 2-0.

W piątek, z ciekawości, oglądałem kursy (Star-Typ Sport) na kilka wybranych przeze mnie drużyn. Mój wzrok przykuł kurs na Nice. Wynosił on 12 zł! a na Lyon zaledwie 1,67...

Owszem, było jeszcze kilka ciekawych spotkań, choćby Bayern vs, Frankfurt, gdzie piłkarze z Monachium wymęczyli zwycięstwo, strzelając bramkę w 88 minucie.

Jeszcze ujrzysz Królewskie barwy...

2009-10-24T14:48:00.000+02:00

Przyrzekam, że już nigdy w życiu nie będę narzekać na kibiców Realu, Barcelony itd. Ta wiadomośc wstrząsnęła mną, aż tak, że zmieniłem się, i to mocno. Nie wyobrażałem sobie tego, że za hordami nastolatków krzyczących "Visca El Barca", "Real 4ever", kryją się fani, którzy przemawiają za prawdziwą wiernością..

A wszystko zaczęło się wczoraj wieczorem - tradycyjnie otworzyłem zakładki na swoim Chrome i rozpocząłem przeglądanie newsów. "Real Madrid's longest serving fan, dies at 99" - zauważyłem.

Moim oczom ukazało się zdjęcie starszego Pana, który otrzymuje jakieś dyplomy od prezesa Królewskich. Po prześledzeniu całego tekstu wywnioskowałem, że nie przeżywał on tylko 2-3 sukcesów swojego klubu, a około 45... A kibicował Realowi dokładnie 86 lat.

W 1923 r. zaczął kibicować klubowi z Madrytu. Przeżywał z nim wzloty oraz upadki. Łzy szczęścia nie raz plątały się na jego twarzy, a przy hymnie Realu na pewno czuł się zdecydowanie bliżej historii tego klubu.

Obyśmy zapamiętali go, jako wyśmienitego fana i człowieka, a nie tylko jako cyferki, które przemawiają za nim.

Przykro nam, naprawdę

2009-10-24T12:00:00.000+02:00

Przykro nam, że jest źle, przykro nam, że jesteśmy niczym, przykro nam, że nie potrafimy prowadzic PZPN, przykro nam, że żyjemy.

I mi przykro jest również. Pomijając wszelkie najważniejsze przymioty: konkurs PZPN to wielki pic na wodę oraz "odchodzący", nadchodzący, przychodzący, Majewski. Szkoda, że tylko trzech selekcjonerów ma poważne szanse na objęcie stanowiska, są nimi: S. Majewski, P. Janas i H. Kasperczak. Fakt, od lat nie było tak wielkiego kłamstwa. A może się mylę? Polska tyle razy wychodziła z wielkich dołów, że może i tym razem się im uda?

Zbigniew Boniek trenerem znakomitym nie był, ale za to menadżerem wyśmienitym - pierwsza klasa. Czuję, że to on poprowadziłby Polską reprezentację do sukcesów, oczywiście razem z trenerem.

Za ekstraklasą nie przepadam - wszystko jest kwestią przypadku, żal patrzeć na poziom niektórych meczów. Nadal przypomina mi się śmiejący Alan Shearer, który komentował jeden ze spotkań dla angielskiej telewizji. Jesteśmy pośmiewiskiem, a zdanie, które to opisuje, to "oo, shit...".

Wywiad z Aggerem

2009-10-20T19:11:00.000+02:00

Daniel Agger jest pewny, że okres kontuzji jest już za nim. Chcę teraz dać z siebie wszystko, aby doprowadzić Liverpool do sukcesów.

Czy okres, w którym nie mogłeś grac dla Liverpoolu, był dla ciebie frustrujący?

Tak, było to ciężkie, ale patrzyłem pozytywnie w przyszłość. Dużo pracowałem i dlatego będę mógł teraz zagrać z Lyonem.

Czy jesteś pewny, że jest kontuzje są już za tobą?

Jak już mówiłem – ciężko pracowałem. Wysunąłem wnioski, dlatego myślę, że uda mi się uniknąc kontuzji w przyszłości.

Grałeś trzy gry w poprzednim tygodniu. W reprezentacji Danii oraz w Liverpoolu. Czy czujesz się już w 100% silny?

Te trzy spotkania były bardzo trudne. Jestem silny psychicznie, dlatego szybko powrócę do największej formy.

Gdzie leży problem Liverpoolu w sezonie 2009/2010?

Trudno powiedzieć. Bezwzględnie musimy pracować jeszcze więcej. Wtedy będziemy mogli wszystko, szczęście się do nas w końcu uśmiechnie.

W odniesieniu do sukcesów. Czy jesteście w stanie wygrać coś w tym sezonie?

Ten cel stawiamy sobie co roku. Dla Liverpool Football Club jest to w tej chwili najważniejsze, ale jak już wspomniałem – do tego trzeba włożyc wiele pracy.

Gol Sunderlandu w miniony weekend – czy widziałeś kiedykolwiek coś takiego?

Nie, jak i pewnie niewiele osób. To jest futbol, nie możemy nikogo obwiniać. Trzeba skupiać się na kolejnych grach

W dzisiejszy wieczór zmierzycie się z Lyonem. Co wiesz na temat Fancuzów?

Oplympique Lyon grał już w Lidze Mistrzów wiele razy. To bardzo silny zespół, szczególnie w Ligue 1.

Źródło: liverpoolfc.tv
Napisane dla: www.LFCPoland.com

Gdzie jest piłka?

2009-10-18T16:06:00.001+02:00

Czwarta minuta gry. Jeszcze nikt na Stadium Of Light nie wiedział, że zaraz padnie jedna z najdziwniejszych bramek w historii futbolu. Balonowa piłka z herbem Liverpoolu zwyczajnie „jest w grze”. Zasady gry w piłkę nożną: „Na boisko może być tylko jedna piłka, zaś na stadionie 24.”

Bent, zawodnik SAFC, z woleja strzela tę prawdziwą futbolówkę w balonik z herbem Liverpoolu… Niestety Reina nie jest botem i nie wie za którą piłką się rzucać, w końcu nie rzuca się za żądną.

Nie dość, że Liverpool ruszał się we wczorajszym meczu jak pączki w maśle, to jeszcze w tak beznadziejny i głupi sposób stracił bramkę. Reina reagował przed tą akcją Benta, że jest jakiś niepożądany obiekt na boisku, lecz sędziowie nie usunęli owego przedmiotu z boiska.

0 pomysłu na grę
0 nadziei
0 pkt.

Oto, jak dwóch kolegów bawiło się balonikiem, po czym jeden z nich rzucił ten obiekt na boisko. Czy chciał Reinie zrobić krzywdę?

To nie pierwszy przypadek, kiedy owe baloniki wpadają na murawę.

Sheffield vs. Man City

Bob Budowniczy zawsze daje radę

2009-10-17T10:40:00.000+02:00

Jasna jest sprawa o kogo chodzi. Nasz Rafa jest nie tylko świetnym taktykiem, ale również psychologiem. Szkoda, że nigdy nie zawitał na Wydział Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego. Byłby to chyba największy zlot fanów Liverpoolu.

Boss Liverpoolu od kilku dni ma poważne problemy ze składem The Reds. Choć na pozór lista kontuzjowanych nie jest długa, trzeba porównać ją do składu. Może nie do tego całego, a garstki zawodników, którzy co tu dużo mówić, tylko nadają się do gry z najlepszymi zawodnikami w Europie. Owszem, sytuacja nie wygląda za wesoło.

Przy kilku nazwiskach stawiamy wielką kropkę, można śmiało stwierdzić, że na niej możemy wypisać cały długopis! Jest to Kyrgiakos, jeszcze nie zaczął pokazywać swoich umiejętności, a jest już wykluczony z gry na kilka miesięcy. Czy Benitez surowo pokiwa na nim palcem?

Oblany zimną wodą stoi za to Gerrard. Jego kontuzja nie wygląda tragicznie, lecz jednym chórem kryczymy: „Nie wesoło”. „You're just too good to be true, Can't take the ball off of you, (…)” – miejmy nadzieję, że ten kawałek przyśpiewki o Stevenie zaśpiewają kibice, podczas dużymi krokami zbliżającego się meczu z Manchesterem United.

„Nigdy kontuzje któregoś z zawodników nie przeszkadzają w zdobyciu największych celów.” Musimy zapamiętac te słowa i z godnością kroczyc na przód - na szczyt tabeli Premier League.

Koniec o kontuzjach, czyli „najmniej popularnym temacie w historii futbolu”.

Gdy za każdym razem Rafa Benitez podsuwa swoje okulary na nos, wszystkie oczy zwrócone są na niego. Ciarki przechadzają się od dołu, aż do góry naszego ciała. Włosy jeżą się na głowie, a oczy łzawią jakbyśmy widzieli jakiś cud. „Na pewno wprowadzi kogoś znajomego nam na boisko” lub inne rzeczy zdołamy mówić podczas danego meczu.

Benitez zawsze charakteryzował się dużym spokojem. Zdarzały się oczywiście przypadki, gdzie jego nerwy nie wytrzymały. Zawsze podpowiada zawodnikom podczas meczu, jak mają grac, za co jest upominany przez sędziów. Słynie również z kontrowersyjnych przypadków lub śmiesznych sytuacji. Przypomnijmy sobie mecz bodajże z Aston Villą, gdzie podając piłkę do zawodnika z drużyny przeciwnej upadł na ziemię. Wypominali mu to zdarzenie przez kilka kolejnych lat! Gdy Liverpool walczył z West Ham United o Puchar Anglii usiadł na boisku i w zadumie trzymał kciuki za swoją drużynę. Co wtedy myślał?

Miejmy nadzieję, że wszystko skończy się ostatecznie po stronie Liverpoolu.

Są rzeczy, których kupić nie można.

Napisane dla: www.LFCPoland.com

Kulisy Tańca z Gwiazdami

2009-10-16T08:08:00.001+02:00

Taniec od wieków był bardzo popularną formą rozrywki, jak i sposobem na życie. Amerykanie również wgłębili się w te tajniki, lecz, jak widać, nie wyszło im to na dobre. Zadłużenia, brak transferów z wyższej półki i inne czynniki krótko podsumowują karierę Gilleta i Hicksa na Anfield.

Na szczęście ten etap jest już za nami. Wrzeszczący nastolatkowi zostawili klub w spokoju, dzięki temu on sam odpoczął od nawału krzyków. I oby ten koszmar nigdy więcej się już nie przydarzył.

Gillet i Hicks, po ponad dwuletnim panowaniu, w końcu oddali koronę księciu z Arabii. Czy wyjdzie nam to na dobre? Dano nam już tyle szans, że kolejnych szkoda było nie skorzystać. Należy teraz patrzeć pozytywnie w przyszłość.

Fakt, ten taniec Amerykanom nie wyszedł i to oni, jako ci wspaniałomyślni, wypadli już po drugiej turze. Kibice wyraźnie nie stali za nimi, co więcej, nie byli w stanie wyobrazić sobie dłuższej znajomości z biznesmanami. W dodatku jesteśmy w stanie na jednej ręce wyliczyć kolejno osiągnięcia Amerykanów przy L4OTH.

Musimy pamiętać jednak, że umowa nie została jeszcze w pełni podpisana. Jeśli nawet zdarzenie to miałoby miejsce, to Gillet wraz z Hicksem zostawiają sobie procent udziałów w Liverpool Football Club. Nadal dysponują władzą, mała, ale zawsze to wygląda dobrze na papierze. Wczoraj oglądałem zdjęcia, gdzie Hicks i Faisal ściskają sobie ręce. To dwie przeciwne strony, zapewne, lecz nie mogę uwierzyć, że nawiążą one współpracę. Może jeszcze objawi nam się świetny talent z Arabii? To na razie tylko marzenia. Trzeba poczekać do sfinalizowania całej tej sprawy.

Oto posumowanie rządów Amerykanów:

Zaczęło się jak w bajce. Miał być nowy stadion, wielkie transfery i tym samym świetne wyniki. Przypominało mi to wybory do sejmu. Teraz wiemy, że tak właśnie było to traktowane.

Już na samym początku zaczęły się poważne problemy. Kryzys spustoszył kieszenie Amerykanów, a oni sami nie wiedzieli co mają robić. Z pomocą przyszli kibice, którzy chcieli odkupić część akcji Liverpool Football Club. Uzbierali w sumie 12% z wszystkiego. „Nie podoba nam się obecna sytuacja. Dlaczego więc mielibyśmy nie spróbować - mówi jeden z pomysłodawców.”„Amerykanie nie są lubiani przez kibiców Liverpoolu, ponieważ, jak mówi Taylor, "handlują zasłużoną społeczną instytucja, którą jest Liverpool na globalnym rynku kapitałowym w gruncie rzeczy nic o niej wiedząc".” „"Początek końca The Reds" - pisze Times o Liverpoolu.

Gdy nic nie pomogło kibice zaczęli protestować z powodu tej sytuacji: „Właściciele mają problem ze spłatą długu bankowego jaki zaciągnęli kupując klub, nowych piłkarzy, a także rozpoczynając prace związane z budową nowego stadionu. Amerykanie kupili Liverpool za 220 milionów funtów, a teraz muszą spłacić 300 milionów długu. Co ciekawe za trzy tygodnie mija termin spłaty pożyczki i jeżeli włodarzom klubu z Anfield nie uda się spłacić długu do końca roku, to wtedy klub zostanie obciążony 30 dodatkowymi milionami odsetek. Sytuacja będzie się powtarzać w każdym następnym roku o ile wcześniej właściciele nie spłacą określonej sumy.”

Nieszczęścia chodzą parami, zapowiedziana została wielka wyprzedaż: „Czarne chmury nad Liverpoolem. Jeśli amerykańscy właściciele "The Reds" nie spłacą do stycznia 350 milionów długów, drużynę przejmą banki, które dla odzyskania inwestycji sprzedadzą gwiazdy”. Oczywiście z tej sytuacji Amerykanie również wyszli cało.

Wiadomość ta obeszła cały świat, dlatego tak dużo szejków rzuciło się na Liverpool, mając nadzieję, że kupią klub po korzystnej dla siebie cenie: „Liverpool chce kupić 46. na liście najbogatszych ludzi świata Nasser al Kharafi. Majątek biznesmena z Kuwejtu szacowany jest na 10 mld funtów. Obecni właściciele Tom Hicks i George Gillet w sumie mają 1,5 mld i kłopoty. Z powodu kryzysu finansowego zrezygnowali z budowy wyczekiwanego przez fanów stadionu Stanley Park. W dodatku banki, od których pożyczyli pieniądze na zakup klubu, domagają się zwrotu 350 mln funtów kredytu.” „Współwłaściciele Liverpoolu, Tom Hicks i George Gillett, według najnowszych informacji mieli odrzucić ofertę sprzedaży klubu za 400 mln funtów.” Nic z tego, trzeba zacisnąć zęby i czekać na jutro, lecz wiadomo, że to jutro, będzie co raz gorzej wyglądało.

Całość ta skończyła się prawdopodobnym przejęciem księcia Arabii przez Liverpool. Korzystna cena… szejkowie oferowali kolejno 420, 410, 380, 376 mln funtów. W końcu Amerykanie widzieli, że cena co raz to spada. Skończyło się na 360 mln. Jak miło stracić z własnej głupoty kilkadziesiąt milionów funtów.

Napisane dla: LFCPoland.com

Wywiad z Dirkiem Kuytem

2009-10-12T20:41:00.000+02:00

W dzisiejszym wywiadzie Dirk Kuyt opowiada o swoim życiu na Anfield, szansach na zdobycie Mistrzostwa Świata w RPA oraz o swoich akcjach charytatywnych. Zapraszamy do lektury!

Holandia jest pierwszym krajem, który awansował do Mistrzostw Świata w 2010 r. Olbrzymi wkład pracy włożył w ten sukces również Dirk Kuyt, napastnik Liverpoolu, który cieszy się wielką popularnością na Anfield od przejścia z Feyenoordu w 2006r.

Czy spodziewałeś się tego, że tak szybko będziecie mieli zapewniony awans?

Poszło fantastycznie. Te etapy kwalifikujące są zawsze bardzo trudne, ponieważ sprawdzają one formę zespołu. Graliśmy z takimi mocnymi zespołami jak Szkocja i Norwegia. Daliśmy radę, bo byliśmy od nich lepsi.

Czy trener Bert van Marwijk wniósł coś nowego do zespołu, że tak dobrze szło wam w eliminacjach?

Holandia od kilku lat sukcesywnie kwalifikuje się na kolejne imprezy, czyli Mistrzostwa Świata w Niemczech oraz Mistrzostwa Europy w Austrii i Szwajcarii i inne. Mamy świetnego trenera, który stworzył kapitalny zespół i teraz będziemy walczyć o największe trofea.

Mistrzostwa Świata w Niemczech nie był udane dla Holandii. Czy Południowa Afryka będzie rewanżem dla Oranje?

W 2006 r. w grupie zagraliśmy naprawdę dobre spotkania, aczkolwiek potem trafiliśmy na Portugalię i tutaj nie było już tak kolorowo. Trochę brakowało szczęścia, lecz wiedzieliśmy że możemy zrobić więcej. Dla niektórych chłopców może być to już ostatnia tego typu impreza, więc będziemy dodatkowo zmobilizowani. Nie będzie już tak, jak ostatnim razem.

Czy zespół wyznaczył sobie cele lub limity z którymi pojedzie do Afryki?

Każda drużyna przyjedzie po to, aby wygrać ten turniej. Lecz musimy pamiętać, że jest wiele krajów np. Hiszpania, Argentyna, Brazylia, Francja, Włochy, którzy naprawdę są świetni. To będzie bardzo trudne zadanie, ale mając taki zespół możemy osiągnąć nawet najwyższe cele.

W minionych latach pojawiały się znaki zapytania, przy składzie reprezentacji Holandii. Jak jest tym razem?

To przeszłość. Większość graczy gra ze sobą już kilka lat, więc nie możemy mówić o żadnym kryzysie.

Na początku sezonu Liverpool odniósł kilka rozczarowujących porażek, ale co sądzisz o dalszych spotkaniach?

Fakt, byłem bardzo rozczarowany z dwóch początkowych porażek. Potem wygraliśmy kilka gier z rzędu, lecz potem znów przytłoczyła nas Chelsea na Stamford Bridge. Jest ciężko, ale wiem że możemy zrobic jeszcze coś więcej. Wciąż istnieje szansa na zdobycie tytułu. Musimy wchodzić na boisko z myślą tylko o wygranej.

Wyglądasz na bardzo zadowolonego grając w Liverpoolu.

Jestem bardzo szczęśliwym człowiekiem. Kocham to miasto, kocham Liverpool Football Club. Każdy dzień staje się dla mnie jeszcze szczęśliwszym będąc tu. W każdym meczu staram się dawać z siebie wszystko.

Jesteś bardzo popularny na Anfield. Czy dodaje ci sił atmosfera na Anfield?

Każdy piłkarz chciałby spojrzeć na tłum ludzi na trybunach, którzy skandują twoje nazwisko. Kibice Liverpoolu są jak z innego wymiaru. Nie potrafię tego opisać. Są świetni. Kibice w Holandii, to zupełnie inny poziom.

Czy myślisz o przyszłości. Czy zamierzasz wrócić do Holandii?

Podpisałem nowy kontrakt z Liverpoolem, więc na razie nigdzie się nie wybieram. Jestem tutaj po prostu szczęśliwy. Jednak w moim sercu na zawsze pozostanie Feyenoord, ponieważ jemu bardzo dużo zawdzięczam.

Czy masz jakieś konkretne pozycje na których lubisz grać?

Jest to bez znaczenia. W każdym meczu gra się o zwycięstwo. Dla mnie każde spotkanie jest ważne.

Możesz powiedzieć coś na temat swojej fundacji, która leczy niepełnosprawne dzieci w Holandii i innych krajach?

Fundacja istnieje już kilka lat. Jest to niesamowite, ponieważ w tak krótkim czasie byliśmy w stanie pomóc wielu dzieciom. Podkreślam to jeszcze raz, że jestem szczęśliwy. Piłka nożna dała mi tak wiele, dlatego chciałbym teraz dać coś w zamian.

Źródło: liverpoolfc.tv

Napisane dla: www.LFCPoland.com

Teoria formy

2009-10-04T16:50:00.000+02:00

Forma Liverpoolu, to temat na szczycie wszystkich futbolowych magazynów. Redaktor Navi, podobnie jak redaktor angielskiego pisma, przybliża nam najważniejsze aspekty dotyczące zawodników najbardziej utytułowanego klubu w Anglii.

7x7= 49, ile to było? 2+5 – to proste. Niestety matematyka nie wykreuje nam ani formy, ani dobrych wyników. Szkoda, bo można by było osiągnąć cuda. Czytaj więcej >>

Najczęstszym podejmowanym tematem w angielskiej piłce jest forma Liverpoolu. The Reds nie spisują się w tym sezonie wystarczająco dobrze. Nawet nie osiągnęli wymaganego minimum. Jest źle, bardzo źle.

Powodów jest wiele. Na pewno pierwszym na polu rażenia jest Glen Johnson. Sparingi wyszły mu przeciętnie, lecz potem w dwóch meczach rozegrał kapitalne zawody: dwie bramki, bodajże asysta – tak możemy krótko podsumować Anglika. Co się potem stało? Oj, tego nawet najstarsi górale nie wiedzą. Prawdopodobnie forma stanęła, a raczej się cofnęła, bo Glen popełnia masę błędów.

Kolej na naszego Carre, któremu tak dużo zawdzięczamy. Czyżby dopadł go bardzo poważny kryzys? Nie, nie ten finansowy, a kondycyjny, bo Jamie nie dość, że ledwo zipie podczas spotkania, to popełnia, tak jak Glen, masę, masę błędów – z wyraźnym podkreśleniem na słowo masa. I nie oblicza się jej ze wzoru m = F/a, a raczej z: m = kondycja/szybkość i to wszystko pomnożone przez gapiostwo , bo błędy zawsze są, ale nie ma ich nigdy tak wiele.

Pewnie długo czekaliście na tego zawodnika, a raczej na przypływ jego formy. Czy oby na pewno? Jeśli gracz, w tym wypadku El Nino, jest w doskonałej dyspozycji, to nie gra tak, jak w meczu z Fiorentiną. Niczym Roger Guerreiro dostosował się w pierwszych swych występach do bardzo niskiego, zresztą, poziomu gry swojej drużyny. Gdy Fernando Torres rozegrał kapitalne zawody z Hull City oraz West Ham, oczy świeciły okropnie. Odstraszyłyby nawet najlepszego przeciwnika.

Cała drużyna The Reds gra w tym sezonie słabo. Radzi sobie tylko z najsłabszymi rywalami, a to nie wystarczy do osiągnięcia długo upragnionego tytułu. Najwięcej zawodzi obrona. Naszą nadzieją jest Ryan Babel, który powoli odzyskuje formę z dawnych, najlepszych swych lat.

20 lat minę-ło, odeszło gdzieeeś… cała sala wspomina dawne lata… oj drogi Liverpoolu, weź się w końcu podnieeeś...

Napisane dla: www.LFCPoland.com

Skromne zwycięstwa kluczem do sukcesu?

2009-09-19T19:05:00.001+02:00

Mieliśmy nadzieję, mieliśmy marzenia, ale jak już nas Liverpool przyzwyczaił – jak zwykle wyszło z tego wielkie ‘nic’. Odłożyliśmy na kolejny sezon zdobycie tytułu mistrzowskiego. Wspomnienia z poprzednich rozgrywek są już za nami, lecz jedyny cel nadal tkwi w naszych głowach. Czytaj więcej >>

Podczas, gdy Liverpool przeżywał bardzo wysokie wzloty, ale i również bardzo niskie upadki, Manchester United przeżywał wzloty i upadki. Dzięki temu wygrał Mistrzostwo. I nie jest to jakiś mój wymysł (w końcu mam się od kogo uczyć – D.Szpakowski), ale jest to fakt. Fakt, którego nikt nie oszuka.

W grudniu 2008 rozmawiałem z fanem Newcastle United, który niespodziewanie z dołu śledził walkę o najważniejszy tytuł w Anglii. Była wtedy przerwa świąteczna, a pamiętamy, że akurat w tym czasie Liverpool FC był na samym szczycie tabeli, powiedział:

„Jeśli Czerwone Diabły nadal będą ciągnąc tym stylem swoją grę, to zdobędą Mistrzostwo. Wy natomiast jesteście w bardzo wielkiej euforii i to was zniszczy.”

Mojej reakcji nie trzeba opisywać. Zezłościłem się niesamowicie, ale w końcu doszedłem do wniosku – to jest myśl!

Tak wyglądała końcowa tabela Barclays Premier League:

1. Manchester United 38 28 6 4 68 - 24 90

2. Liverpool FC 38 25 11 2 77 - 27 86

3. Chelsea Londyn 38 25 8 5 68 - 24 83

4. Arsenal Londyn 38 20 12 6 68 - 37 72

Załoga Arsenalu została wcześnie zatopiona, natomiast flota Chelsea, Manchesteru i Liverpoolu trzymała się bardzo dobrze. Kilka potknięć zaliczyły Czerwone Diabły, The Reds, The Blues. Dobrze, ale nie do tego zmierzam. Teraz odsuwamy dodatkowo Chelsea i patrzymy się na remisy oraz porażki pozostałych drużyn. Jeśli Liverpool zanotowałby tyle remisów ile ManUtd, to zdobyłby Mistrzostwo. Natomiast jeśli wygrał tyle spotkań, ile jego przeciwnik, to również zdobyłby upragniony tytuł. Oczywiście to samo jest z porażkami itd. Ale na dziś koniec matematyki.

Jeszcze ostatnia rzecz, która dręczy mnie, jak Pana Durczoka burdel na stole w TVN. Liverpool strzelił 77 bramek, a Manchester tylko 68. Wszystko to przelicza się na wyniki spotkań.

Z jednej strony byłoby wspaniale, gdyby The Reds wygrywali każde spotkanie po 4-0, lecz dostaliby wkrótce zadyszki i zdarzałyby im się wpadki. Z drugiej strony lepiej wygrywac regularnie po 1-0, i nie miewać nieprzyjemnych sytuacji. Tak, czy siak Liverpool musi włożyć dużo pracy, aby wywalczyć w końcu TEN tytuł.

Wywiad z kibicem West Ham United

2009-09-18T19:02:00.000+02:00

Jakie nastroje panują oraz jak czują się kibice West Hamu przed jutrzejszym meczem?

Opisuje to jedno słowo – nerwy. W poprzednim sezonie, gdy Liverpool przyjechał na Upton Park, przegraliśmy 3-0. Nie mogliśmy zatrzymać Stevena Gerrarda, ponieważ grał on wtedy fantastycznie. The Reds są bardzo silnym przeciwnikiem. Czytaj więcej >>

Jak miewa się forma West Ham w sezonie 09/10?

W pierwszym meczu na otwarcie rozgrywek pokonaliśmy Wolves, ale już w następnym meczu ulegliśmy Kogutom. Później wywalczyliśmy remis z Blackburn, a potem przegraliśmy z Wigan. To będzie bardzo trudny sezon. Przed nami jeszcze mecze z Arsenalem, Manchesterem United, Liverpoolem, Manchesterem City, więc wielka szkoda, że nie udało nam się odnieść dobrego rezultatu z Wigan.

Kogo powinni obawiać się zawodnicy Liverpoolu?

Tutaj mamy problem. Tkwi on w tym, że nie zdołaliśmy zrobić znaczących transferów w niedawno minionym rynku transferowym. Straciliśmy wielu piłkarzy, którzy grali na dobrym poziomie i teraz widać tego negatywne skutki. Zatrzymaliśmy kilku dobrych piłkarzy m.in. Robert Green, Matthew Upson, Carlton Cole, Scott Parker i to na nich będziemy głównie liczyć. Jednakże żaden z tych piłkarzy nie będzie miał szans w starciu z Jamie Carragherem.

Kogo w takim razie bać się będzie West Ham United?

Jest kilku oczywistych kandydatów. To kwestia czasu, kiedy forma Torresa eksploduje i będzie on znów grał na bardzo wysokim poziomie. Jest to gatunek meczu, którego bardzo się obawiam. Gra piłkarzy The Reds może w momencie rozbić obronę naszego zespołu. Cenię również grę Pepe Reiny, ponieważ jest on świetnym bramkarzem. Do tej pory pamiętamy, kiedy zabrał on nam puchar FA Cup w 2006!

Czego możemy spodziewać się po kibicach West Ham United?

34.000 par oczu będzie patrzeć na nowy nabytek, kupionego za 6 mln funtów Włocha, Aleksandro Diamantiego. Gdy wszedł on z ławki rezerwowych w meczu z Wigan popisał się fantastycznym uderzeniem z wolnego. Niestety trafił w słupek, a nie w światło bramki.

Wynik?

Myślę, że 2-0 dla Liverpoolu. The Reds skończą w pierwszej dwójce, natomiast my liczymy na miejsce w środku tabeli.

Źródło: liverpoolfc.tv

Napisane dla: www.LFCPoland.com

Stacja - sezon 19

2009-09-16T17:12:00.000+02:00

Dwa tygodnie temu kupiliśmy nowe podręczniki do szkoły, a szkoda, bo to jak co roku oznacza to koniec wakacji. Jednak nie jest to tylko moment smutku, to również moment szczęścia. Już wiecie, o co mi chodzi? Tak! To właśnie wtedy rozpoczyna się najlepsza liga świata - Barclays Premier League, a wraz z nią mecze naszej ukochanej drużyny. Zapraszam do przeczytania refleksji autora na temat poczynań Liverpoolu.
Czytaj więcej >>

- Mistrzuniu, która to stacja?
- Ja wiem! - odzywa się mały chłopiec, siedzący na stacji kolejowej - To sezon 19.
- Dziękuję, to w takim razie pójdę dalej.

Od kilku lat podążamy ciemnymi uliczkami, drogami, które nie są najważniejsze. Zdobywamy Puchar UEFA, Ligę Mistrzów, Puchar Anglii, Puchar Ligii Angielskiej, Superpuchar Anglii i Superpuchar Europy. Od kilku lat kibice stoją za klubem wielkim murem, pięknem i solidnym, bo tak kształtowała się historia The Reds. Od lat mamy wielkie aspiracje, zobowiązania, marzenia, lecz nigdy ich nie realizujemy. Czy chcemy nadal być zespołem niespełnionym piłkarsko?

Podczas, gdy ManUtd, Chelsea i inne kluby wyłożyły ogromne pieniądze na rozwój swojej bazy, jak i zespołu, my nadal stoimy w miejscu. Czy ruszymy się ciut do przodu lub w tył to kwestia tylko przypadku.

Nie są nam obce choćby takie słowa: osobowość, kibice, niezależność, historia, to dlaczego nigdy nic nie wychodzi ze zdobycia Mistrzostwa Anglii?

Niczym ptak szybujemy nad ziemią nie patrząc na dół – tam, gdzie jest nasz cel. Szukamy właśnie w powietrzu jakiegokolwiek ratunku. Konsekwencją są wymienione wyżej sukcesy, lecz to nie jest ważne, jak trofeum na które czekamy kilkanaście lat.

Moim zdaniem przez jeszcze kilka lat nie zdobędziemy upragnionego tytułu. Choćby nawet piłkarze przyrzekali na śmierć. Nie uwierzę, bo straciłem zaufanie. Jeśli ich średnia tygodniówka to 50 tys. euro, to naprawdę żal mi patrzeć na ich grę.

Ciekawe, co by powiedział Bill Shankly w dzisiejszych czasach? Nawiązując do pierwszych zdań tego felietonu – tak właśnie robimy. Podążamy przez stacje, od rynku transferowego do kolejnego, od nowego sezonu i znów następnego. Tak nie można, bo w końcu się zapocimy.

Gdyby futbol nie byłby tak przereklamowanym sportem może i bym się tak nie złościł. Może w Premiership jeszcze tak nie ma, ale zwróćmy uwagę na inne ligi. Ja nie chcę patrzeć na piłkarzy, którzy co 10 metrów próbują symulować faul, którzy w polu karnym za wszelką cenę chcą wywalczy rzut karny. Ja pragnę normalnej gry, normalnej walki – to chyba nie dużo?

Napisane dla: www.LFCPoland.com

Zapowiedź meczu z Debreczynem

2009-09-15T20:24:00.000+02:00

The Reds zagrają pierwszy w tym sezonie mecz w Lidze Mistrzów. Zdarzenie to będzie miało miejsce 16 września o godzinie 20:45 czasu polskiego.

Wielkim faworytem jest oczywiście Liverpool FC, jednakże Debreczyn, obecni mistrzowie Węgier, będą chcieli urwać punkty drużynie z L4 OTH. Czytaj więcej >>

Węgrzy będą chcieli zapewne dobrze pokazać się przed publicznością na Anfield Road. Jest to dla nich wyśmienita okazja, aby zwrócić oczy całej piłkarskiej Europy na nich.

Zawodnicy The Reds zdają sobie z tego sprawę, iż nie mogą zlekceważyć przeciwnika, ponieważ może ich to kosztować bardzo dużo. Rafael Benitez uważa, że nie mogą stracić w tej potyczce żadnych punktów.

Po dwóch przegranych meczach w Premier League Liverpool zajmuje 5 miejsce w tabeli. Sytuacja zespołu nie jest kolorowa, lecz nie jest również tragiczna.

Jest to mało prawdopodobne, aby szkoleniowiec ryzykował i dał pograć piłkarzom rezerwowym. Hiszpan nawoływał do zawodników, aby nadać mocne tempo gry w jutrzejszy wieczór. Debreczyn zapewne rozpocznie ostrożnie i będzie czekał na potknięcie zawodników Liverpoolu.

Przypuszczalne składy obydwu drużyn na jutrzejszy wieczór:

Liverpool (4-2-3-1): Reina; Johnson, Carragher, Kyrgiakos, Insúa; Lucas, Mascherano; Babel, Gerrard, Riera; Torres.

Debreczyn (4-5-1): Poleksic; Bodnar, Mijadinoski, Meszaros, Leandro; Czvitkovics, Ramos, Varga, Kiss, Szakaly; Rudolfends.

Sędzia: P. Proenca (Portugal)

Napisane dla: www.LFCPoland.com

To czego w końcu oczekujecie?

2009-09-13T15:18:00.001+02:00

Riing, Riing! – słychać telefon w biurze na Anfield.

- Liverpool FC, w czym mogę pomóc?

- Mam kilka pytań odnośnie Jamiego, Jamiego Carraghera, oczywiście.

- W tej sprawie udzieliliśmy dość wywiadów.

Trzask. Sekretarka odłożyła telefon, po czym podeszła do pokoju Beniteza.

- Rafa, to znów oni.

- Oddzwonię do nich.Czytaj więcej >>

Boss z zgorzkniałą miną podniósł słuchawkę i wykręcił odpowiedni numer. Jego pięści zaciskały się, a oczy zwrócone były w kartkę papieru, gdzie było napisane „Jamie wyrzucony na bruk?”.

- Dzień dobry. Tu Rafael Benitez, trener Liverpoolu.

- Tak, wiemy. Czy ma Pan coś do powiedzenia? Nasi eksperci sądzą, że Carragher jest za stary, a Insua za młody. W zespole nie ma piłkarzy godnych na Mistrzostwo Anglii.

- To czego w końcu oczekujecie? – stwierdza Boss.

Założę się o Mistrzostwo Anglii, że przy stadionie na L4 OTH coraz częściej miewane są takie sytuacje. Nie rozumiem krytyków. Uważają, że to właśnie Carragher jest przyczyną niepowodzeń, lecz już nieznana przeze mnie postać powiedziała takie słowa: „Na sukces pracuje cały zespół”. Tak jest i w sprawie porażek. Nie można obwiniać jednej osoby.

Dziennikarze mówili już przed sezonem, że przez kontuzje Degena oraz Aurelio, Jamie będzie miał więcej pracy, ponieważ będzie musiał przekazywać wskazówki Ayali oraz Emiliano. Dlatego pytam się, niczym Boss LFC „To czego w końcu oczekujecie?

Zwróćmy uwagę choćby na pieniądze przeznaczone na transfery. Jeśli Liverpool sprzedał Andersona, Xabiego, Leto, Arbeloe i innych, a kupił zaledwie Johnsona, Aquilaniego i Kyrgiakosa, to gdzie podziała się reszta funtów? Nie mam pojęcia, chyba nikt tego nie wie – nawet właściciele Liverpoolu FC. Nikt nie ma takiej głowy do piłkarskich interesów, jak oni. I znów znane już nam zdanie „To czego w końcu oczekujecie?”

Don't you cry tonight I still love you baby Don't you cry tonight Don't you cry tonight There's a heaven above you baby And don't you cry tonight – tak brzmi refren piosenki Don’t Cry amerykańskiego zespołu Guns N’ Roses. Nie martw się Jamie, jeszcze wspomną ciebie, jak skończysz karierę. Coś czuję, że ten moment zbliża się nieubłaganie. I nie z winy Jamiego, nie z winy menadżera, a z winy angielskich mediów.

Najwyższy poziom obsługi

2009-09-12T12:38:00.001+02:00

"TWOJEJ FIRMIE NALEŻY SIĘ NAJWYŻSZY POZIOM OBSŁUGI". No właśnie. Dzisiaj, jak co dzień (no, może ciut przesadzam) wpisałem adres sport.pl w mojej wyszukiwarce internetowej. Moim oczom ukazała się taka właśnie reklama. Pomyślałem sobie "A może tak Liverpoolowi przytrafił się jakiś dobry kontrakt". Wiemy, że oferta Carlsberga do najlepszych nie należy. Czytaj więcej >>

Z wielkim optymizmem wszedłem na następną stronę, która odwiedzam codziennie (teraz już nie przesadzam). Nie mogłem uwierzyc własnym oczom! Zobaczyłem taką wiadomośc. Od razu mnie osłupiło. Czterokrotnie większa oferta niż popularnie nazywanego w Polsce "Pilsnera". Tym wielkim wybawcą jest rzecz jasna Standard Chartered - brytyjski bank założony w 1853 roku. Oferta ta dorównuje firmie Aon Corp, która sponsoruje Manchester United.

Teraz na pewno ciężko będzie przyzwyczaic się do nowych koszulek Liverpoolu, które zostaną zmienione w następnym sezonie. Logo Carlsberga, które gościło na "ti szertach" The Reds 17 lat, zostanie zastąpione logiem właśnie Standard Chartered.

Niestety kibice Liverpoolu będą musieli niestety zpaomniec o wielkich transferach, bowiem właściciele chcą przeznaczyc choc 3/4 tej sumy na spłacenie długów. No, chyba że w końcu się opamiętają (w co wątpię) i sprzedadzą klub z Anfield Azjatom.

Matematyczny mecz

2009-09-11T15:46:00.000+02:00

Witam państwa serdecznie! Z II LO mecz komentować będą… Mateusz Borek i… Roman Kołtoń. Czy uczniom uda się wygrać tą jakże ważną batalię z nauczycielką z matematyki, czy raczej wyjdą z tej sali, na którą teraz patrzymy, na tarczy? O tym przekonamy się już za czterdzieści pięć minut. Przed nami ekscytujące widowisko.

Zawodnicy wyszli na murawę. Wyjęli z dużym spokojem podręczniki. Trochę trzęsą im się ręce, są zdenerwowani, aczkolwiek nie dają po sobie tego w dużym stopniu poznać. Po minucie wchodzi ich rywal. Daję znak sędziemu, że jest już gotowy.

Zamknąć zeszyty, książki, zbiorki mogą pozostać otwarte. Klamka zapadła, nie ma odwrotu. Wyskoczyć przez okno nie wypada, poprosić o wyjście do toalety też nie. Pozostaje tylko czekać na zbawienie.
- Piotrek do tablicy! Zadanie 2.148 – mówi nauczycielka od matematyki.
Pierwsza składna akcja uczniów. Wojtek podaje wiadomość do Rafała. Ten biegnie sam z piłką i... aj, niestety wróg popatrzył się - akcja przerwana. Niewiele zabrakło do szczęścia. Będziemy mieli kontratak.

no to sru...

- Kiedy A jest podzbiorem zbioru B? – pyta się nauczycielka.
- A jest podzbiorem zbioru B wtedy, gdy yy…
Cała drużyna załamana. Jest gol. Wróg wpisuje dużego minusa do swojego dzienniczka. Poprzednie spotkania obydwu drużyn również były ciekawe, lecz ten zapowiada się wyjątkowo.

- Kuba do tablicy! I to już, migiem!
…
- Zadanie 2.151
Tym razem cała drużyna spisała się na medal. Świetną akcją zakończyli ten pojedynek wspaniałą bramką. Proszę Państwa! Mamy remis!

- Dobrze, to przejdźmy do drugiego rzędu.
- Tylko nie Magda, tylko nie Magda – słychać słowo w myślach wszystkich uczniów.
- M…arek! To samo zadanie, przykład i).
Chłopiec ze stoickim spokojem podchodzi pod pole karne. Widać, że nauczył się na dzisiaj.
- Dobrze, na początek powiedz mi, co to jest suma zbiorów A i B.
Marek uśmiecha się, lecz na twarzy przeciwnika widać zgorzkniałą minę.
- Suma zbiorów A i B jest wtedy, gdy x należy do A lub x należy do…
- Stój! Przepraszam, pomyliłam pytanie. Miałam na myśli co to jest iloczyn zbiorów A i B.
Będziemy mieli rzut rożny.
Dośrodkowuje Karol. Marek pięknie przyjmuje tę piłkę piersią. Silnie uderza! Sędzia sygnalizuje pozycję spaloną. Wszystkie twarze uczniów opadają na stół.

Mecz, jak na razie jest dość wyrównany. Miejmy nadzieję, że w najbliższym czasie uczniowie zadadzą ostateczny cios, który pogrąży przeciwnika. Do końca meczu pozostało 5 minut.

Któryś z zawodników został kontuzjowany. Wchodzi nauczyciel od PO. Dzień dobry Państwu. Czy można coś ogłosić?
- Nie – mówi stanowczo matematyczka.
- Dziękuję, to nie zajmie dużo – tutaj twarz nauczycielki pogrążyła się w rozpacz.
- Jak wiemy od tygodnia organizujemy…
Zawodnik zostaje zniesiony z boiska, cała ta operacja zajęła około pięciu minut. Na twarzy uczniów pojawił się wielki uśmiech. Sprawa była jasna. Trwało odliczanie do końcowego gwizdka.

10, 9, 8, 7, 6, 5,… sędzia dolicza dwie minuty.
- Otwieramy zbiorki, zadanie domowe to 2.148; 2.151; 2156; 2.157. Jutro sprawdzę.
Uczniowie oszaleli z radości. Co prawda zremisowali (+/-), lecz był to mecz wyjazdowy, dlatego jest to dobry rezultat.
- Dobra, chłopaki, na jutro szykujemy pały, młotki, co tam macie w domu. Ku** trzeba zrobić to zadanie.

Jak wyjść na idiotę?

2009-09-10T19:29:00.000+02:00

To prostsze niż ci się wydaję! Najpopularniejszym sposobem w dzisiejszych czasach jest oczywiście przegrać ważny (nie tylko) mecz, a potem zwyczajnie powiedzieć, że wiatr nie sprzyjał, warunki były złe, noga bolała, katar miałem. A nie wystarczy powiedzieć - "Jestem za słaby"?

To w jakim stylu Polacy przegrali ze Słowenią przerasta już wszelkie możliwości. Miał być to wielki spektakl, "wino, szczęście" i takie tam. Rzecz jasna wyszło tak, jak prawie zawsze. Z resztą niczego innego się nie spodziewaliśmy. Możemy teraz słyszeć "jeszcze mamy szansę", "gra się do ostatniego gwizdka" - niestety ten już mogliśmy usłyszeć, jeszcze po meczu z Irlandią Północną. Sędzia zakończył już ten mecz (czyt. Eliminacje MŚ), a mogliśmy jeszcze doprowadzić do dogrywki. I dobrze, przynajmniej znów nie ośmieszymy się na mundialu.

Co to ostatniego słowa drugiego akapitu. Mundial - to słowo kojarzy nam się tragicznie. Tak beznadziejnie, że aż ciarki nas przechodzą, gdy usłyszmy te litery. Przynajmniej miewamy takie sytuacje przez około 10 lat, ponieważ to w tym okresie zdarzały nam się największe "wpadki" mundialowe. Dla przypomnienia:

Japonia / Korea Południowa 2002

* Osiągnięcie drużyny narodowej: 25.-32. miejsce (faza grupowa)

Niemcy 2006

* Osiągnięcie drużyny narodowej: 17.-24. miejsce (faza grupowa)

Najbardziej rozśmieszyła mnie wypowiedź komentatorów, która brzmiała następująco: "Należy wyłaniać talenty z polskiej ligi". Co z tego, jeśli my wolimy obcokrajowców z polskim paszportem?

Pamiętamy wygrany mecz 10:0 z San Marino i wypowiedź Smolarka? "Pokazaliśmy im jak się gra"? Trudno by było, gdyby było inaczej. Teraz żyjemy z nadzieją, że "jeszcze mamy szansę". Cień szansy może i jest, bardziej przykra sprawa to taka, że nie ma postaci, aby ten cień przygarnąć do siebie.

Skandal! "To był antyfutbol"

2009-08-31T20:07:00.000+02:00

...a przynajmniej tak mi się wydawało. - zapewne takie zdanie powinien dodać Arsene Wenger po przegranym meczu z Manchesterem United.

Kanonierzy prowadzili z Czerwonymi Diabłami przez 20 minut po bramce Arshavina, lecz ostatecznie zanotowali porażkę po samobójczej bramce Diaby'ego oraz po strzale z karnego Rooney'a.

Co najmniej w 60% zgodzę się z trenerem Londyńczyków. Od nie dzisiaj wiadomo, iż drużyna pod wodzą sir Alexa Fergusona potrafi wygrywać spotkania, choć przez cały mecz pokazali zero futbolu, a nieustających faulów i pretensji SAFa. Jeszcze, gdy Cristiano Ronaldo gościł na Old Trafford w końcówce meczu wymuszał rzuty karne lub wolne dla swojej drużyny. Po czym Manchester wygrywał, tak po prostu. Nie jeden trener dostawał wtedy palpitacji serca.

Zawsze podziwiałem Alexa Fergusona. Za jego geniusz trenerski. To, jak potrafił zmobilizować piłkarzy. Dotąd pamiętamy finał z Barcelony, gdzie Manchester wygrał w końcówce z Bayernem Monachium dzięki Beckhamowi. Takiego SAFa zapamiętaliśmy i nie chcemy patrzeć, jaki jest teraz.

Bowiem według mnie honorowy obywatel Wielkiej Brytanii mocno przesadza. Dajmy na to często spotykaną sytuację, jaką są kłótnie z sędziami. Normalny trener zostałby za to ukarany i odesłany na trybuny tak, jak Arsene Wenger. Fergusona ta kara omija. Dlaczego? Czyżby prawo nie obowiązywało wszystkich?

Dlatego z tej strony mocno stoję (jak agent służb specjalnych) za francuzem, lecz trochę mu się dziwię. W końcu jeśli Alexa Fergusona obowiązuję ekstraweganckie prawo, to dlaczego Wenger pluje się i niszczy sobie zdrowie? Houlier już popełnił taki błąd i nie wyszło mu to na dobre.

Komercja nie z tej ziemi!

2009-08-30T20:18:00.000+02:00

Dzisiaj rano włączyłem grę FIFA09 w celu zaktualizowania składu Realu Madryt (głównie przeniesienia Xabiego Alonso z Liverpoolu). Przeraziła mnie następująca rzecz:

Jakim cudem Guti, pomocnik, który od lat siedzi na ławce rezerwowych w Realu Madryt, ma większe umiejętności, niż jeden z najlepszych piłkarzy w reprezentacji Hiszpanii. José María Gutiérrez Hernández, bo tak właściwie brzmi pełne imię i nazwisko weterana Realu Madryt, od lat nie jest już powoływany do kadry narodowej.

Można teraz zaczynac spekulacje, że możliwe, iż Guti ma większe umiejętności niż Xabi, w co szczerze wątpię. Alonso ma za sobą kilka świetnych sezonów, dziesiątki asyst i kilka strzelonych goli.

"W tamtym czasie jego największym sukcesem było zdobycie Pucharu Hiszpanii juniorów, gdzie w finale, w Sewilli, strzelił 2 z 3 bramek dających zwycięstwo.", czytamy na Wikipedii. Byc może kariera Gutiego nabrała w młodości szybszego tępa, aczkolwiek teraz był zawodnik Liverpoolu prezentuje większy poziom.

Dlatego proponuję twórcom FIFA09 przynajmniej dwa lata odpocząc od robienia, co raz to bardziej niedopracowanych wersji tej kultowej gry. Pomijając nawet kwestię błędów, a tych jest dużo. Niech choc na chwilę przestaną patrzec, jak co roku ich stan konta powiększa się, a cyferki skaczą przynajmniej do kilku milionów euro.

James na Emirates Stadium

2009-08-26T19:34:00.000+02:00

Chodzi oczywiście nie o tego z Quantum of solace, a o wiecznego bohatera Celticu, Artura Boruca. Jest on nieustępliwy, posiada duże umiejętności i oczywiście ma zawirowane życie osobiste. Czy taki człowiek będzie w stanie zatrzymać Kanonierów?

Wszystko jest wiadome, jakby się wydawało. Arsenal bowiem ma zaliczkę dwóch bramek, którą sprawił sobie na wyjeździe. Czy jednak to wystarczy?

Wszyscy fani Celticu wierzą, że Artur wygra mecz za drużynę, jak to robił już nie raz. Ale co będzie gdy ich zawiedzie?

The Bhoys muszą zagrać przede wszystkim bardzo ofensywnie. Nie mogą pozwolić sobie na głupie błędy w obronie, ale też i w ataku. Taka strata piłki może zakończyć się bramką dla drużyny przeciwnej. Oby nie były to bramki samobójcze. Sami piłkarze Liverpoolu wiedzą, jak to "motywuje" do walki, prawda?

Gorycz porażki, jak dotąd tak głęboko nieznany...

2009-08-26T09:09:00.000+02:00

A kto by się spodziewał, że Liverpool, główny kandydat do Mistrzostwa Anglii, tak źle rozpocznie sezon? W trzech meczach zdobył zaledwie trzy punkty. Wydawać by się mogło, iż zaliczył wszystkie remisy (w końcu do tego nas przyzwyczaił), ale muszę was zaskoczyć. Otóż przegrał on już dwa spotkania. Dla świadomości przypomnę, że w poprzednim sezonie w całych rozgrywkach Premier League przegrał dwa razy. Co jest tego powodem? Dlaczego tak źle im idzie? W dzisiejszym artykule będę chciał to wyjaśnić.

Na pewno głównym powodem jest sprzedanie Xabiego Alonso. Bask był zawodnikiem niezwykle efektownym. Odzyskiwał piłki na środku boiska i tym samym zażegnywał groźne sytuację. Niestety z tym mocnym ogniwem Liverpool się rozstał i nie znalazł, jak dotąd, godnego następce.

Sędziowie. O nich dużo się mówi od początku sezonu. Najpierw dwa nieuznane karne w meczu z Tottenhamem, następnie brutalne faule na Torresie. Trener Aston Villi mówił, iż trzeba zatrzymać Fernando, ale czy oby na pewno w ten sposób? Według mnie Liverpool powinien zgłosić tą sprawę do władz Premiership.

Było to wiadome, iż przedsezonowe porażki Liverpoolu były tylko wpadkami i nie trzeba nimi się przejmować. Niestety w dzisiejszym dniu mam, co do tego, poważne wątpliwości. Nawet w popularnej grze FIFA 09 w trybie menadżerskim zarząd ma pretensję, gdy przegrywasz spotkania przed sezonem. Informuje nas "Mecze przedsezonowe mają umacniać zawodników, a nie ich przygnębiać!"

Powody można wymieniać bardzo długo, lecz to nie miałoby najmniejszego znaczenia. Właściciele muszą zastanowić się, czy mogą zapewnić drużynie to, co najlepsze. Odrzucili już oni kilka ofert kupna drużyny z Anfield, lecz wszystkie odrzucili. Nie dość, że narobili długów, to jeszcze przeznaczają na transfery bardzo małą sumę, niewystarczającą, by umocnić zespół. Jedynym trafnym zakupem był Glen Johnson, który w każdym meczu daje z siebie 100%. Niech Tom Hicks i George Gillet przestaną zgrywać ważniaków i oddadzą klub w dobre ręce. Tak będzie lepiej dla nich, jak i dla kibiców The Reds.

Welcome to Liverpool!

2009-08-22T10:13:00.000+02:00

"Kawał chłopa", "fajną ma brodę", "ogol się i będzie dobrze", "dobry transfer" - od wczoraj takie słowa słyszymy od fanów Liverpoolu. Są one kierowane w stronę Sotiriosa Kyrgiakosa - nowego zawodnika Liverpoolu.

30-latek został sprowadzony z AEK Ateny za 2,5 mln funtów. Ma być on nauczycielem dla młodzieży (czyt. Ayala, Insua itd.)

Według mnie Benitez wykonał dobry ruch, choć niektórzy nie są tym zachwyceni. "Mamy Jamiego!". Ale sam Jamie nie wystarczy. Kyrgiakos idealnie nadaje się do Barclays Premier League. Jest silnie zbudowany, dobrze gra głową, jest dużym zagrożeniem dla rywala przy rzutach rożnych. Zapewne takiego zawodnika potrzebowaliśmy.

Rafa chętnie sprowadziłby jeszcze Rafaela van der Vaarta. Niestety Real Madryt oczekuje za niego 10 m, a klub z Anfield nie dysponuje taką kwotą. Dobrym rozwiązaniem byłoby wypożyczenie go na pewien okres czasu. Liverpool FC miałby wtedy prawo do pierwokupu. Należy nam tylko czekać - w końcu do zamknięcia okienka transferowego pozostało jeszcze 10 dni.

Zabójczy finish, czy szczęście?

2009-08-21T11:20:00.000+02:00

Pomimo tego, że nie jestem wielkim fanem polskiej piłki, wczoraj od 20:40 śledziłem mecz Lecha Poznań z Brugge. Kolejorz zaczął naprawdę dobrze, ale już po kilku minutach został zamknięty na własnej połowie boiska. Nie szło ani Lewandowskiemu, ani Rengifo. W trakcie przerwy można było modlić się tylko o cud.

Około 70 minuty Lech przebudził się. Zaczął atakować, stwarzać groźne akcje. Potem jednak ucichł, gdy nie wykorzystał kolejnej wyśmienitej okazji na strzelenie bramki. Nie chciałem, aby sędzia doliczył 3 minuty. Ale nagle stał się cud. Frajersko, bo co tu dużo mówić, Brugge straciło bramkę. Strzelcem był Sławomir Peszko, który zrewanżował się na czerwoną kartkę z Polonią Warszawą. Zadam pytanie: Jak to możliwe?

A jednak jest to możliwe. Pamiętamy, jeszcze z zeszłego sezonu, jak kibice Wisły, bądź Legii denerwowali się, gdy Lech strzelał zwycięską bramkę w końcowych minutach meczu, niczym Manchester United. To właśnie znów się stało. I oby w europejskich pucharach działo się tak, jak najczęściej.

Kolej na Chelsea?

2009-08-16T15:00:00.000+02:00

Chelsea, Everton, ManUtd, Liverpool, Arsenal, ManCity – jak widzimy lista klubów dążąca do Mistrzostwa Anglii jest w tym roku naprawdę długa. Już razem z kupieniem pierwszych książek do szkoły możemy pooglądać mecz jednego z faworytów – Chelsea Londyn.

Czy Liverpool FC w końcu się przełamie? A może jego „koledzy” z podwórka, Everton, sprawią niespodziankę? Co z Manchesterem City? Czyżby znów właściciele wydali pieniądze na marne? Ciekawe, czy Manchester zdobędzie czwarte z rzędu mistrzostwo? – takie pytania nasuwają się kibicom najlepszej ligi na świecie – Barclays Premier League. Spokojnie, wszystkiego dowiemy się w połowie maja 2010. Na razie możemy tylko sondować

Trzy porażki, jeden remis, dwie wygrane – rzeczywiście, bilans Liverpoolu w spotkaniach przedsezonowych nie jest imponujący. W sumie nikt się tego nie spodziewał, nawet trybuna – legenda The Kop. Czyżby kryzys zagościł na Anfield? Pozyskali dwóch młodych zawodników – Glena Johnsona oraz Alberto Aquilaniego. Ale stracili Alonso, Arbeloe, Pennanta i innych.

Ciężko będzie również Czerwonym Diabłom po stracie takich piłkarzy, jak Ronaldo oraz Tevez. Jednak są w lepszej sytuacji. Wzmocnili się Valencią, młodym, ambitnym zawodnikiem.

Arsenal pozbył się Adebayora, Kolo Toure, czyli kluczowych zawodników. Tylko dzięki trenerowi nie odszedł jeszcze Fabregas. Sezon zaczęli świetnie wygrywając z Evertonem 6:1.

Patrząc na paczkę Manchesteru City nie można mieć wątpliwości kto zdobędzie mistrzostwo. Ale w zakładach na nich bym nie postawił.

Na poważnego faworyta wyrasta Chelsea Londyn. Nie dośc, że nie pozbyła się piłkarzy, którzy odgrywali poważną rolę w drużynie, to w dodatku wzmocnili się Jurijem Żirkowem.

Muszę jeszcze napisać o jednym piłkarzu. Robinho – wielki znak zapytania. Bywał okres, iż strzelał gole w każdym meczu, ale bywały też takie, gdzie przez cztery okrągłe miesiące ani razu nie trafił do siatki. A przecież tygodniowo zarabia 250 tys. funtów… Pamiętamy czasy, gdy czarował swoją grą w Realu Madryt. Wydało mi się, że gdy strzeli bramkę mówił kiss my shoes. Teraz słyszę tylko kiss my ass.

Alonso w Realu, Aquilani w Liverpoolu? Czyli nagroda pocieszenia dla The Reds

2009-07-30T18:11:00.000+02:00

Szok. Tego się nie spodziewałem. Alonso chce opuścić Anfield Road (za 25 mln funtów). Czy to dobra decyzja? Pewien fan Liverpoolu powiedział, że może żona Xabiego będzie zadowolona, jednakże on sam piłkarsko będzie skończony.

Gdy ukazała się wiadomość o tym, że Alonso przygotowuje się na sparing z Singapurem byłem niemalże pewien, iż zostanie on w Liverpoolu. Tymczasem teraz jestem pewien, że był to jego mecz pożegnalny. Przypomnijmy sobie, jak wyglądało ostatnie spotkanie Samiego Hyypi. Niezliczona ilość fanów, transparenty, skandowanie jego nazwiska. Tego w meczu z Azjatami nie było. Nikt się nie spodziewał takiego zwrotu akcji.

Xabi rozmawiał już na temat jego transferu do Realu. Sam trener pozostawił mu wolną rękę, natomiast fani chętnie zatrzymaliby go jeszcze na L4 OTH. Czy tak wyobrażaliśmy sobie koniec walki o Baska? Stanowczo nie.

Miałem nadzieję, że chociaż zamiast Aquilaniego wywalczymy Sneijdera. Wielkie rozczarowanie. Tym bardziej, że cena za Alberto opiewa 20 mln funtów. Albo jest on świetny, albo Liverpool mocno przepłaca. Tym bardziej, że w 102 występach dla AS Romy strzelił zaledwie 9 bramek. Mnie się wydaje, że The Reds sprowadzi kolejnego piłkarza vel. Degen, tylko jego kontuzje warte będą dużo więcej – Aquilani ostatnio często był kontuzjowany.

Ciekawe, co powiedział ojciec Alonso, który przez 3 lata był zawodnikiem FC Barcelony? Miejmy nadzieje, że nie jest on zbyt surowy. Nasuwa się również następujące pytanie - Czy Aquilani to nagroda pocieszenia po przegranej walce z Realem?

Torres w ManU? ups...

2009-07-26T14:34:00.000+02:00

Jak donosi głos Fernando Torresa nastąpi reaktywacja Krysztiano Ronaldo. Nie należy już żyć w przekonaniu, iż „ikona” ManU nie zagra w Premier League. Jeszcze lepiej! Będzie ona w Liverpoolu!

*przerwa na wzięcie chustki i otarcie potu z czoła*

Gotowi? Tak więc zaczynamy. Może zaczniemy od samej wypowiedzi Dzieciaka.

- Oczywiście moją ambicją jest, aby postrzegano mnie tak samo jak Cristiano Ronaldo w Manchesterze United.

- Najpierw musimy wygrać trofeum. Wiem, że tylko wówczas ludzie będą mogli mówić o mnie i Liverpoolu w taki sam sposób jak o Ronaldo i United.

- Jesteśmy podekscytowani, ponieważ myślimy, że to może być rok Liverpoolu. Mimo tego mamy świadomość, że nie będzie lekko.

No way! Fernando. Lepiej zostań Torresem. No patrzcie – myślałem, że nie będę już Cristiano oglądał na meczach w lidze angielskiej, a tymczasem rodzi nam się długorękawy Ronaldo w Liverpoolu. Apokalipsa? Wszystko na to wskazuje. I bez wiary w to, że Fernando będzie "następcą" Żelusia wygramy EPL. Ale skoro mówi "Będę następcą Ronaldo" to przypadkiem mówiąc nie ma na myśli tego, aby przejśc do United? Ups.

Powodzenia Fernando!

Cristiano nr. 0

2009-07-22T09:17:00.000+02:00

A wszystko to, bo ciebie kocham! - zapewne tak fanki Cristiano Ronaldo tłumaczą jego nieudany występ w debiucie. Po wymalowaniu jego inicjałów na wszystkich częściach ciała, pora na subiektywne przemyślenia.

Portugalczyk nie tylko słabo zagrał w meczu, ale i też niespecjalnie wypadł na treningu. Powód nasuwa się jeden - uważa się za nie byle jaką gwiazdę i to jest główną przyczyną niepowodzeń. Ale proszę również zobaczyc, że może byc kolejnym zawodnikiem, który zmarnuje się w Realu, a takich było wielu.

Od niego oczekuje się podwójnie, nawet nie wiem, czy potrójnie. Oczy ludzi z całego świata są zwrócone na jego postac. W końcu to on strzelał najwięcej bramek dla Manchesteru. To on kiwał np. w ten sposób:

Rzeczy niezapomniane. W Manchesterze był uplasowany na pozycji pomocnika, a ani razu nie wracał się do obrony. Rooney pracował na niego, a ten tylko zbierał nagrody. Wystarczy tylko zobaczyc w dział statystyki i spojrzec na temat asysty. Od razu nasz umysł będzie jaśniejszy.

Z resztą to samo jest z Messim. Sam kibic Barcelony uważa, że na jego sukcesy pracują Xavi i spółka. Mam swoje powiedzenie, iż każdy sukces ma swoje ranione podłoże.

Jestem bardzo ciekawy, jak potoczą się dalsze odcinki bohaterów Realu Madryt. Czy będzie to film pełnometrażowy, czy raczej zamieni się w hiszpańską telenowele?

I miss you

2009-07-17T15:26:00.000+02:00

Specjalnie na konkurs :-) pierwsze miejsce :)

Ile bym słów dał, za kilka kropel twych łez.

Łez szczęścia, które bym przenosił po całej krainie.

Nie byłoby miejsca, gdzie byś się nie podziała.

Kraina niebieska, a pośród niej świeżo zerwane owoce.

Przepieszczasz się tam przez dnie i noce,

szukając miejsca do wypoczynku.

Nie ma Ciebie pośród nas.

Opuściłaś to miejsce, gdzie jeszcze wczoraj patrzyłaś

na lepsze życie.

Posiadałaś wszelkie dobra tej ziemi. One Cię zniszczyły.

Zostawiłaś tylko szary kapelusz, którego

nosiłaś codziennie.

Przez jego czarne dziury wypłynęła twa dusza.

anywhere, anywhere...

2009-07-14T20:23:00.000+02:00

そう　きみはまた話しかける　気づかないような声で
ぼくはもっている　走り出すための　すべての意図を
この牢獄の外に　ぼくは世界をみてる　そうでしょ？
きみが　ぼくに　変えてと頼んだ世界を

★夢の数々はぼくに追いつくけれど　ぼくには息ができるようには思えない
　ぼくは目を閉じて祈りをささげる　きみに教えよう
　どこか違うところへ...どこか　ここではないどこかへ
　つれていって...落ちてしまう　ぼくが夢見てた世界へ
　ぼくを解き放って　この全てのみえない鎖から
　ぼくを打ちのめす　全てのものから

岸辺に立って　この偉大な広がりに対峙なさい
そこには　信じていた以上のものがある
きみは手を差し出し　ぼくに手をのばす
だけど　ぼくは全てをもってる　ぼくが知りうる　歳月の全てを

小的车:
http://www.myspace.com/afraidofeverest

Jednym zaklęciem - Lawrence Watt-Evans

2009-07-14T16:29:00.000+02:00

Jednym Zaklęciem

Autorem książki jest Lawrence Watt-Evans. Pisarz ten najczęściej ukrywa się pod pseudonimem Natan Archer. Jego książki większość czytelników wprawiają w wielki zachwyt. Autor tworzy głównie powieści humorystyczne, takie jak popularny cykl - „Legendy Etshar”.

Archer wprowadza nas w wielki świat marzeń oraz ukrytych wspomnień swoich bohaterów.

Tobas jest początkującym czarnoksiężnikiem specjalizującym się w magii ognia. Niestety, zna tylko jedno zaklęcie, gdyż człowiek, który był jego nauczycielem, zmarł. Z powodu małej wiedzy magicznej jest on wyśmiewany w swojej wiosce, dlatego wyrusza w daleką podróż.

Podczas czytania tej książki można naprawdę uśmiać się do łez. Spotkamy się w niej z miłością, przyjaźnią, nienawiścią… Opisy ludzi i miejsc zajmują sporą część powieści.

Książka ma jednak poważną wadę – fabuła jest bardzo przewidywalna. Nie sprawia to, co prawda, że powieść jest od razu zła, ale na pewno stanowi pewną ujmę dla dzieła.

Według mnie, powieść pozwala zapomnieć o własnych problemach i zgryzotach codziennego dnia. Cena nie jest odstraszająca, nie trzeba wydać wielkiej sumy, aby przenieść się do świata wspaniałej fantastyki. Zaręczam, iż po przeczytaniu tej części sięgniecie po kolejną z serii.

Cena: 25zł

Pierwsze prawo magii - Terry Goodkind

2009-07-11T17:46:00.000+02:00

Pierwsze prawo magii

Powieść, napisana w 1994r. przez Terry’ego Goodkinda, jest absolutnym hitem na skalę światową. Jeśli mi nie wierzycie, to może przemówi do was liczba dwustu pięćdziesięciu tysięcy funtów, bo tyle właśnie autor otrzymał po opublikowaniu tejże książki. A była to, na tamte czasy, suma zawrotna.

Tom rozpoczyna cykl „Miecz prawdy”, który obecnie składa się z jedenastu części, a w planach jest ich dwanaście. Pisarz, który kiedyś uczęszczał do szkoły plastycznej, stworzył losy swoich bohaterów niczym magiczną różdżką. Autor to człowiek niezwykle błyskotliwy i pomysłowy. Fabuła książki jest bardzo wciągająca, wprowadza nas w wyjątkowy nastrój.

Powieść uczy o życiu, o trudnych wyborach bohaterów, ale również opowiada o zabawach i chwilach, których nie da się zapomnieć. Jak każdy twórca, również i Goodkind napisał książki, o których chciałby jak najszybciej zapomnieć. Jednakże „Bezbronne imperium” z 2003 roku rekompensuje wszystkie ewentualne niewypały.

Książka „Pierwsze prawo magii” opowiada o trójce bohaterów, którzy muszą powstrzymać wielkiego czarnoksiężnika przed zapanowaniem nad całym światem. Terry Goodkind nie tylko skupia się na akcji, ale próbuje uświadomić nam, że niektórzy ludzie są idiotami. Wskazuje nam relacje między ludźmi oraz ich zachowania. Autor, wykazując wielką empatię, wpasowuje w tekst myśli oraz uczucia bohaterów. "Ludzie są głupi: podaj im odpowiednie wytłumaczenie, a niemal we wszystko uwierzą. Są głupi, więc uwierzą w kłamstwo, bo chcą, żeby to była prawda, lub dlatego, że się obawiają, iż to może być prawda" - te słowa Goodkinda opanowały cały świat.

Powieści Terry’ego Goodkinda to już prawie klasyka gatunku. Swoim talentem literackim udowodnił, iż zasługuje na pozycję, jaką zajmuje w „światku” twórców fantasy. Błędnie określa się go drugim Tolkienem. Tolkien bowiem skupił się na świecie, a Goodkind na bohaterach. Zresztą, sam autor powieści „Pierwsze prawo magii” twierdzi, iż nie jest pisarzem fantasy. A jeśli tak sądzi, to trzeba uwierzyć mu na słowo, jakiekolwiek byłoby nasze zdanie na ten temat.

Cena: 30zł

OO SAMI!

2009-07-07T12:44:00.000+02:00

Wiem, że od tego czasu minęło już wiele. Jednak przez ten cały czas myślałem o Samim, jakby był dla mnie kimś bliskim. Łączyło nas jedno - miłośc do Liverpoolu.

Przez lata patrzyłem jak jego czerwona poświata biega po Anield Road. Jak czaruje kibiców swoją wytrwałością i zamiłowaniem do piłki nożnej. Był w 100% oddany klubowi.

Pamiętam, jak w sezonie 1999/2000 został sprowadzony z holenderskiego klubu Willem II Tilburg. Razem z Stéphane'm Henchozem stanowili obronę nie do pokonania.

W 2001 roku został kapitanem zespołu pod nieobecnośc Jamiego Redknappa i Robbiego Fowlera.

Przez 10 lat, które poświęcił Liverpoolowi, stał się ikoną właśnie tego klubu. Wygrał w nim Ligę Mistrzów, został uznany za najlepszego obrońce Premiership.

Sami był niezwykle spokojnym graczem. Przez sezon 2000/2001 nie otrzymał ani jednej żółtej bądź czerwonej kartki. Rozegrał 317 spotkań, przy czym strzelił 22 goli.

Hyypia przyznał, że wszystko, co działo się na Anfield w meczu z Tottenhamem niezwykle go wzruszyło.

- To było fantastyczne i chciałem bardzo podziękować kibicom za ich fantastyczne wsparcie w czasie moich 10 lat w klubie.

- Na koniec z oczu popłynęły łzy. To był dla mnie smutny moment.

- Zawsze miałem dobre kontakty z kibicami. Traktowali mnie jako jednego ze swoich i to się nigdy nie zmieniło. Będę odczuwał ich brak.

- Pożegnania nigdy nie są łatwe, ale życie toczy się dalej. Czekam na nowe wyzwanie w Niemczech, ale pozostaną we mnie wspaniałe wspomnienia z pobytu w Liverpoolu.

Hyypia był bliski strzelania gola w samej końcówce, co dodałoby jeszcze większego splendoru.

- Faktycznie to byłaby wisienka na torcie. Dostałem dobrą piłkę od Fabio, ale nie udało się.

Wielki Fin jest przekonany, że Liverpool będzie ubiegał się o tytuł w następnym sezonie.

- Zawiedliśmy troszkę w tym sezonie, ale jestem przekonany, że zespół w następnym roku będzie z nowymi doświadczeniami jeszcze pewniejszy siebie.

- Zaliczyliśmy zbyt wiele remisów, kiedy United wygrywali po 1-0.

Każdy kibic jest wdzięczny Samiemu za to, co zrobił dla klubu z Livebirdem na piersi.

Nie trzeba długo rozpisywac się o nim. Wszyscy wiedzą, jakim był człowiekiem.

Tęczówka

2009-07-05T14:51:00.000+02:00

Idę przez jasną przestrzeń, a wokół drzewa się rozrastają.

Cienie ich koron wskazują mi drogę.

Chcę dojść tam, gdzie czasem ludzie piękne sny miewają,

i nikt nie droczy się o zapomogę.

Tam światło jest niebieskie, brak ciepła i zimna.

Ja tam przyszłość moją widzę!

Gdy kiedyś o Tobie usłyszę, powiem, żeś inna,

że to Ty zaciągnęłaś mi kotwicę.

Przez ciemne plamy, jasne też tam są czasami,

idę osiągnąć swe życie wymarzone.

Jednak Ty podcinasz mnie, sypiesz we mnie ranami.

Potem dajesz ciepło skażone.

Umieram, niespełniony, zasypany młodymi latami,

jeszcze skaczę przez jasne plamy.

Próbuję się ratować, bez skutku - strach mnie przytłacza.

Kto go nie zna nie wie, że cierpienie nie zna miary.

Owen na Old Trafford

2009-07-03T21:43:00.000+02:00

Tumdumdum. Michael Owen - mój idol z dzieciństwa przechodzi w letnim oknie transferowym do Manchesteru United. To nic złego, jakby się wydawało. Szkoda tylko, że MUły to znienawidzony klub przez kibiców The Reds - czas zacząć przekonania młodego futbolisty.

Otóż Owen do wyboru miał dwa kluby: Stoke oraz Hull. Jak wiadomo te zespoły będą głównie skupione na tym, aby utrzymać się w lidze. Tymczasem spotkało go kompletne zbawienie. Alex Ferguson chce go w swojej drużynie! Reakcji kibiców Liverpoolu nie trzeba opisywać. Wierzcie mi - za dużo gwiazdek zaświeciłoby na tej stronie.

W sumie wcale mu się nie dziwię. Chłopak będzie walczył o Mistrzostwo Anglii, Ligę Mistrzów i inne cenne trofea. W 2004 r. Anglik wypowiedział te słowa:

- Liverpool jest w mojej krwi niezależnie od tego, co się stanie - powiedział w rozmowie z kanadyjskim CBC News.

Media już zacierają ręce, gdy będą mogły po raz pierwszy pokazać w telewizji jak to kibice The Reds gwiżdżą na Michaela. Wątpię w to, ponieważ Owen za dużo zrobił dla klubu z Livebirdem w herbie, aby teraz tak go potraktowali.

Przeważnie swoje niezadowolenie wyrażają małe dzieci, które jeszcze nie przyszły na świat, gdy Owen śmigał po boiskach. Żyją w przekonaniu, że jeśli Owen przeszedł do takiego klubu jak Manchester to już jest skończoną dzi**ą itd.

W końcu to jego kariera. On tylko może decydować, co się z nim będzie dalej działo. Jednakże wypowiedź Rusha nieco mnie zdziwiła.

- Ludzie krytykowali go przez całą jego karierę, ale wracał większy i silniejszy - mówił Rush. - Wszyscy sądzą, że skończył się kilka lat temu, ale jest fantastycznym piłkarzem, który nie musi niczego udowadniać.

- Jeżeli nie będzie zamartwiał się opiniami na swój temat, poradzi sobie. To dla niego szansa, by wrócić i strzelić trochę goli. Będzie dostawał szanse od Manchesteru i zdobędzie bramki - zakończył.

Szkoda, że nie życzył mu jeszcze Mistrzostwa Anglii.

Oby jego bramki strzelone z Liverpoolowi nie były tak kameralne jak bramki Podolskiego przeciwko Polsce. W głębi duchu będzie z siebie dumny. W końcu to zaszczyt grac z diabełkiem na piersi. Nie da się ukryc - Manchester United to wielki klub.

Koszmar czerwonego ranka

2009-07-02T09:48:00.000+02:00

Piąta rano, wstaję, wchodzę na czerwoną stronę, czytam - "Kolejni młodzi zwolnieni". Wyobrażamy sobie taki obrazek, po czym chowamy się pod kołdry, niczym dzieci, bo tak można z pewnością nazwać działaczy Liverpoolu.

Otóż po odkryciu kołdry, gdy już jesteśmy cali spoceni, powoli otwieramy oczy i myślimy nad całą tą sprawą. Liverpool zwalnia młodych piłkarzy. Wychowuje ich na przykład przez 10 lat, a potem sprzedaje do podrzędnych klubów. Panowie, drugiego Gerrarda z transferów nie pozyskamy.

Przykra wiadomość spotkała mnie wczoraj koło południa. Trójka zawodników z drużyny do lat 18 szuka sobie nowego klubu. Są to Michael Scott, Shane O'Connor i Joe Kennedy.

Należy wspomnieć o tym ostatnim. Był on kapitanem drużyny do lat 18. Czego nie mógł zostać kapitanem, ale drużyny seniorów? Odpowiedź jest prosta - nikt nie dał mu szansy. Został piłkarzem miesiąca w Akademii. Grał w klubie od 12 roku, jednakże jego marzenia nie spełniły się - nie otrzymał awansu na Melwood, po tym, jak jego kontrakt wygasł 30 czerwca bieżącego roku.

Tak dzieje się z większością juniorów w Akademii. Nie dawno Fernando Torres krytykował władze Realy Madryt za to, iż nie pozyskują młodych Hiszpanów. Szkoda, że nie nagadał też prezesom Liverpoolu. W sumie to finalizujemy transfery młodych piłkarzy. Ale pomyślmy, że z każdym dniem marnujemy talent, który kiedyś mógłby dać nam wyniki.

Gdyby tak postępowali prezesi większości klubów nie mielibyśmy takich piłkarzy, jak Pato, Torres, Benzema i inni. Należy w tej chwili z powrotem nakryć się kołdrą, włączyć grę FIFA09 na PSP, wyciągnąć chusteczkę i płakać jak pies.

Glen po radosnej stronie czerwieni

2009-07-01T11:10:00.000+02:00

Choć sezon skończył się już miesiąc temu nie oznacza to końca emocji. Okienko „Liga” zamyka się, a otwiera się inne - „Transfery”. Każdy angielski klub w następnym sezonie zmierzać będzie po najcenniejsze trofeum – Mistrzostwo Anglii.

Pierwszy poważny ruch wykonał Manchester United sprzedając swego najlepszego snajpera, Cristiano Ronaldo za blisko 95 milionów euro. Cena równie dobrze zawrotna, jak prezes Realu Madryt, który zaciągnął kilka wysokich kredytów bądź pożyczek w bankach. Kibice „Królewskich” jednak nie martwią się tym – gadżety wyrównają bilans klubu. Wśród fanów „Czerwonych Diabłów” widać niespokojne twarze. Przecież to Ronaldo fundował im praktycznie każde zwycięstwo strzelając bramki w końcówce meczu. Jednak złe chmury zostały przepędzone z Old Trafford. Miralem Pjanic, klubowy kolega Karima Benzemy, twierdzi, że napastnik Lyonu jeszcze tego lata będzie zawodnikiem Manchesteru United. Miałby on przejść za 45 milionów. 21-letni napastnik jest uważany za jednego z najbardziej utalentowanych zawodników młodego pokolenia, dlatego cena jeszcze może wzrosnąć.

W Londynie Roman Abramovicz potrząsnął sakiewką! Chce sprowadzić Alexandra Pato za 60 milionów euro. Uważa, że zawodnik jest wart tych pieniędzy. Jak donosi La Gazzetta dello Sport, 'prawa ręka' właściciela The Blues, Romana Abramovicha, Vlado Lemic został wczoraj zauważony w siedzibie klubu z Mediolanu. Prezes AC Milanu dementuje ewentualną sprawę transferu. Tłumaczy się mówiąc, iż działacz Chelsea załatwiał sprawy dotyczące transferu Andrei Pirlo. Rosjanin zaraz wymyśli, aby kupić cały klub z Mediolanu.

Kibice Arsenalu wstrząśnięci. Andriej Arshavin prawdopodobnie odejdzie do Barcelony. Kwota jeszcze nie ujawniona, aczkolwiek prezes „Kanonierów” opiewa zawodnika na 20 milionów euro. 28-letni Andriej zaliczył piorunującą serię występów w trykocie Kanonierów rozgrywając 12 spotkań, w których zdobył w sumie 6 goli. Manchester United, który jako jedyny prowadził wyścig o reprezentanta Brazylii, Douglasa Coste pozyskał nowych przeciwników. Są nimi Arsenal i Bayern Monachium. Arsene Wenger uważa, że zawodnik z Ameryki Południowej byłby idealnym wzmocnieniem dla zespołu.

Już od początku sezonu 2008/2009 mówiono o tym, iż Rafa Benitez, trener Liverpoolu, zamierza pozyskać kilku młodych piłkarzy. Fernando Torres uważa, iż wzmocnieniem dla Liverpoolu powinien być David Silva, pomocnik Valencii. Klub jednak nie stać na taki wydatek. Na Anfield Road przybył jednak Glen Johnson, ofensywny obrońca Portsmouth pozyskany za 17 milionów euro. Pewien fan „The Reds” tak przyjmuje ten transfer:
The Finn: Jestem podekscytowany, nie mogę się doczekać jego rajdów na prawej stronie, jego współpracy z Kuytem i dośrodkowań do Nando. Z duetem Aurelio/Insua na lewej stronie myślę, że nie jesteśmy gorsi od United i Chelsea, jeśli chodzi o full-backów.

Zły Pacyfikator

2009-06-27T19:14:00.000+02:00

Nowy cykl "Ciekawi gracze w Margonem".

Zły Pacyfikator

Czas na luźne tematy. Pierwszą osobą, którą chciałbym opisać to Pacyfikator. Za cholerę nie mogę sobie przypomnieć jak ten 10 lvlowy krasnal miał na imię, ale właśnie coś w tym rodzaju. Jeśli mam opisywać graczy, którzy bardzo mnie zdziwili swoją postawą w grze lub w jej zachowaniem to jest to właściwa osoba. Co w nim mogło być dziwnego? Zwyczajny krasnal (bo gra swoją inną postacią) plątający się po Liściastych Rozstajach, ale nie. Od dłuższego czasu (bodajże od miesiąca), gdy chodzę do Sosnowego Odludzia, by potem wejść do jaskini i zabijać biedne stworki, on stoi codziennie po kilka godzin obok drzewka właśnie w liściach. Pamiętam, że tak kiedyś robił Anakinns (ten człowiek, co ma swój outfit za 180SŁ – imienia dokładnego nie podam). Chodziłem wtedy na niedźwiedzie do Głuchego Lasu i przemierzałem świat Margonem po okolicznych mapkach. Ale wracając do Pacyfikatora. Pewnego dnia, gdy już po raz trzeci szedłem koło niego uprzytomniałem sobie, że przecież trzeba mu w końcu powiedzieć „Witaj”, „Jak Ci mija dzień”, też tak zrobiłem. Wystukałem na klawiaturze kilka niezbędnych literek i poszło. Stanąłem koło niego i… cisza. Czekam koło pół godziny i dalej bez odpowiedzi. Czułem, że ktoś wybija mi miśki i inne piksele, ale wiedziałem, że muszę czekać na odpowiedź. Mijała druga godzina. W tym czasie zaparzyłem sobie herbatki miętowej i wsunąłem kilka paczek ciastek „Gerard”. Po długim czekaniu już nie miałem siły, po za tym TP znowu odcięła Internet na kilka godzin. Wkurzyłem się i poszedłem oglądać mój ulubiony serial „Dr. House”. Wyjąłem laptopa siostry spod łóżka i włączyłem Margonem. Pacyfikatora nie było. Mina mi trochę zrzedła i poszedłem do Andarum Ilami. Tam przystanąłem obok wejścia do Zdradzieckiego Przejścia. Bardzo lubię to miejsce. Wywiera na mnie szczególne wrażenie. Czuję, że za moimi plecami jest zdrada. To tak jak w życiu. Za każdym może czaić się zdrada lub człowiek niegodny naszego zaufania. Może to takie głupie wymysły, ale mnie to miejsce się bardzo podoba. Postałem chwilkę, poczytałem opowiadania Europeusa i wyskoczyła mi wiadomość. Niestety po chwili mnie zabili. W sumie to się tego spodziewałem, bo co 65 lvl może robić w Andarum. Nic tylko pluć, łapać i po tyłku się drapać. Gdy zaatakował mnie nijaki Zarasix pomyślałem, że mu nogi z … powyrywam. Słowo daję, chciałem jak najszybciej dać teleport do Ithan, ale kamieniem, a nie od razu popularnym „dedem”. Pogodzony z losem poszedłem na podwórko zaplątany myślami od kogo może być ta wiadomość. Wróciłem do domu, a tam byłem wylogowany. Oczywiście szybkie F5 i już jestem w grze. Podchodzę do skrzynki, klikam „Obejrzyj” i… neta odłączyli! Kolejny powód, aby tym ludziom nogi z … powyrywać. Po kilku godzinach jest! Podłączyli znowu! Przez ten czas myślałem, że przecież ta wiadomość może być od Pacyfikatora. Szybko przycisnąłem kursor myszy na skrzynce i łup! To nie wiadomość od Pacyfikatora! Myślałem, że się załamię. Przecież to musiała być wiadomość od niego! Przede mną widniał list:

droki nawi
nazywam siem jacek i mam ledwo ledwo 7 lat w gurudniu skoczem 8 ale meslem ze narasie jestem git majones. Muj mistrzu potszebowalbym z 20 miliartow na eq. Proszem cie to napewno dla ciebie nie jest duso a dla mnie to kopa forsy.

to muj adres:

xxxxxx
xxxxxx
xxxxxx
Polska

Dosłownie się ZAŁAMAŁEM! Wysłałem 200k temu gościowi i łupnąłem na łóżko. Jeszcze Cię dopadnę, Pacyfikatorze!

Spotkanie z jednorożcem

2009-06-22T16:20:00.000+02:00

Minstrella szła z niepokojem w świetlistej mgle. Wokół siebie widziała tylko chmury. Chciała znaleźć odpowiednie miejsce , by odpocząć. Gdy po raz kolejny chciała rozdmuchać maleńką iskierkę, oświetlającą drogę, przed oczyma błysnęła jej magiczna poświata, a potem zrobiło się ciemno. W migotliwej mgle dostrzegła, że przed nią biegnie wielki zwierz. Sunął przez powietrze niczym sanie na śniegu. Był to jednorożec. Patrzyła z niedowierzaniem, jak jego błękitne oczy wpatrują się wprost w jej źrenice. Mogłaby patrzeć przez wieki w ten lazurowy smutek, lecz na razie musiała dotrzymać mu kroku, co było niewyobrażalnie ciężkie. Zaczęła biec za nim. Wyciągnęła rękę i kiedy dotknęła aksamitnej sierści zwierzęcia, uczuła powiew magii. Ujrzała siebie jako małą dziewczynkę, w jej niebieskich włosach migotała mała wstążeczka. Dodawała jej mocy, której nikt poza nią nie rozumiał i nie posiadał. Tymczasem czar zniknął. Wróciła ona do rzeczywistości. Leżała ona na skrzydłach jednorożca. Podniosła głowę, gdy zwierze odepchnęło się od chmury. Patrzyła na jego grzbiet okryty szafirowymi łuskami. Między jego srebrzystym rogiem widniały dwa znaki. Jeden przedstawiał dwóch ludzi trzymających się za rękę, drugi zaś człowieka pogrążonego w rozpaczy. Jednorożec zatrzymał się. Przykucnął, by Minstrela mogła zejść z jego grzbietu. Pochylił się przed nią i wypowiedział słowa: „Niech szczęście ci sprzyja”. Minstrella usiadła na swoim podróżniczym plecaku i wpatrywała się w wszechświat. Zauważyła wielką ranę u swojego przyjaciela. Przyłożyła do niej opatrunek nasączony magią. Jednorożec położył się koło niej. Odpowiedziała: „Nawzajem”.

Pisane dla jednej Pani :)

Spójrz!

2009-06-19T09:02:00.000+02:00

Mury szaleją, spójrz -
tam nad nami.
Trawy się plączą, spójrz -
wymachują zębami!
Nietykalne listy, spójrz -
niszczą się w Tobie.
A małe karteczki, spójrz -
liczą dusze na lepszy dzień.
Nie liczę czasu, jest on mi nie potrzebny,
spójrz! jaki ten czas płynie bezwiednie!
Jak zatacza kręgi pośród malin czerwonych,
jak marnuję nas, ludzi, amoralnie!
A spośród krzaków wypływa błękit drzew,
zielonych drzew, tych co jeszcze widziałem wczoraj.
Nie patrz, oczy ci już niepotrzebne.

Podziękowania

2009-06-16T14:27:00.000+02:00

Podkład: www.youtube.com/watch?v=rbTozgoj9OQ
Proponuję czytac, gdy będzie 5/6 sekunda piosenki.

Zacząłem jako mały człowiek podążający przez wąskie ścieżki wśród wysokich drzew. Byłem słaby i niedołężny. Stałem sam na świecie. Nie miałem nikogo u boku. Szukałem przyjaciół, lecz było to jak szukanie igły w stogu siana. Byłem wyśmiewany, przezywany, ale nie poddałem się. Nie domyślałem się co może być prawdą. Tak blisko ze względu na odległośc. Szukałem zaufania, ale nie mogłem go znaleśc. Wiedziałem, że kiedyś stanę na środku wielkiego teatru i wykrzyczę: "Bracia! Jestem z Wami!". Marzenia musiały odejśc na bok. Podróżowałem przez wiele lat, by znaleśc drogę specjalnie wybraną dla mnie. Nie miałem do nikogo żalu. Był on mi nie potrzebny. Pragnąłem tylko jednego - byc wśród ludzi i zaznac spokój – zostac normalnym obywatelem. Ale wokół nadal nie było przyjaciół. A byli przecież mi oni potrzebni. Aż w końcu spakowałem się i wyruszyłem w daleką podróż. Nie wiedziałem co to strach, co to głód, ale wiedziałem co to przeznaczenie. Po drodze spotkałem człowieka, który naprowadził mnie na dobrą drogę. Był kaleką. Nie widział, nie czuł, ale myślał. W końcu zdobyłem potrzebne mi doświadczenie. Zatrzymałem się w pobliskim mieście i niosłem wieśc o sobie. Było to Forum. Spotkałem przyjaciół, którzy pomogli mi w potrzebie. Zdobyłem szacunek wśród ludzi. Nie oszukałem przeznaczenia – ono było mi dane. Podczas mej podróży spotkałem się ze śmiercią wśród rodzin graczy. Nie było to czymś niezwykłym. Ale zauważyłem, że i tutaj może to się zdarzyc. Chylmy pokłony dla mędrców i bohaterów, którzy zginęli dla nas, nie tylko dla naszego narodu, ale także dla naszego imienia. Nie pokładajmy nadzieję tylko w sobie. Znajdziemy ją również wśród bliskich. Jeśli ich mamy. Nie pozwólmy ponieśc się wierze w to, iż nie zaznamy prestiżu. Każdy do tego dąży, czym prędzej, na kolejną stację. A stacja to tylko przystanek na zebranie sił. Na usytuowanie się w otoczeniu, by zebrac doświadczenie. Gdyby nie przyjaciele i mieszkańcy forum, byłbym kimś innym, nie koniecznie tym, kim jestem. Wierzcie mi, dziękuję wam. Zmieniliście moją przyszłośc na lepsze. Za to was chwalę i będę pamiętac do końca życia. Dzięki wam odkryłem, że to, co mamy musi nam wystarczyc. Dziękuję szczególnie Europeusowi, który pozwolił mi odkryc w sobie kogoś innego, i dał mi taką szanse. Dziękuję tym wszystkim cudownym ludziom, których napotkałem. Dzięki wam otworzyłem się na inny widok. Był on piękny, a w środku był ciekawy przedmiot, a w nim była przyjaźń. Teraz piszę to dla Was. Może wam się to nie spodoba, ale musicie wiedziec, że pisane jest to od serca, ode mnie. Nie mylcie się, nie zapomniałem o praktycznie wszystkich. Te słowa są pisane dla każdego, którego znałem. Cały ten tekst jest dla Was. Jako podziękowanie dla ludzi o wielkim sercu. Byłoby tu pisac wiele czasu, a czasu mamy niewiele. Dlatego skracam tę historię do minimum.

Tekst ten jest kierowany do pewnych osób, dzięki którym odkryłem siebie na nowo.

Słuszna teza, czyli moja teza.

2009-06-16T10:03:00.000+02:00

Dzisiaj chciałbym udowodnić tezę, iż fantasy ma sens, że nie musi być książką nudną. Niektórzy na pewno myślą, że są to niestworzone historie, wymyślone przez idiotów. Tak… idiotów. Otóż nie. Autorami książek fantasy są ludzie, którzy chcą popatrzeć na świat pod innym kątem, takim, który nie zamyka się tylko w 90 stopniach.

Po pierwsze, często opowiadania fantasy są na początku nieciekawe. Można powiedzieć wprost, że zaczynają się tak, jak każde inne. Ale naprawdę warto przeczytać czy tam przemęczyć kilka stron, aby potem dać pochłonąć się wyobraźni autora. Czasem, nawet nasz umysł jest tak oczarowany, że oznajmiamy bliskim i znajomym, iż wczoraj ugryzł nas smok lub, co gorsza, próbowały nas zjeść zmutowane pająki. Oj, nie zmutowane, takie są tylko w science–fiction. No to, dajmy na to, włochate potwory pożerające króliki w swoich jaskiniach. Z tym, że króliki te mają po trzy nogi i cztery pary oczu. Tak więc przypominam, warto czytać takie książki. Dzięki nim mamy większą wyobraźnię, zdrowy umysł oraz więcej wigoru. Jesteśmy po prostu lepiej nastawieni do świata. Naszymi wymyślonymi opowieściami możemy rozśmieszyć kolegów lub koleżanki. Coś powoli odchodzę od tematu.

Po drugie, na pewno każdy z Was zna Harry’ego Pottera. Wiecie, to ten mały chłopiec, który jest czarodziejem i wymachuje śmiesznym patykiem. Fajnie tak poczytać o jego oryginalnych okularach i bliźnie w kształcie błyskawicy, a według mnie tornada. Miejmy nadzieję, że Pani Rowling rozpocznie kolejne serie. I tu doszedłem do kolejnej kwestii. Dużo osób, zarówno dorosłych, jak i dzieci, uważa, że książki fantasy kręcą się tylko wokół Pottera i Wiedźmina. Ale naprawdę warto sobie przypomnieć takie książki jak „Eragon” (którego napisał piętnastolatek!), „Pendragon. Zaginione miasto Faar”, „W hołdzie królowi”. Autorami ich są kolejno: Christopher Paolini, D.J. MacHale oraz Martin H. Greenberg. W tej chwili chciałbym Was przekonać, że naprawdę warto odkrywać nowych autorów. Nawiasem mówiąc, właśnie czytam „Eragona”, więc jak ktoś miał w ręce tą książkę i dobiegł do końca, dokładnie do strony 464, to prosiłbym o napisanie do mnie na pocztę w grze.

Kolejnym tematem, który chciałbym poruszyć, to fakt, że z reguły książki fantasy powstają długo. Potrzebny jest do tego duży talent i nie lada wyobraźnia. Trzeba prawdziwego talentu, żeby stworzyć na kartach książki smoki i trójzębne potwory z maczugami oraz świat, w którym one żyją. Trawy, drzewa i w ogóle całą Ziemię, taką jaka ona jest. Niby taka sama, jak ta na której żyjemy, tylko osadzona – na przykład – w realiach średniowiecza. Niektórzy powiedzą, że to się nie liczy, że fajne są tylko potwory. Myślę, że ci, co tak mówią, nie mają racji.

Dobra, to już tyle, co chciałem napisać na ten temat. Jeszcze może dodam, że dosyć fajny jest film „Przygody Merlina”. Czasem to sobie oglądam, jak mam czas. Sobota, chyba 17:15. Tekst ten miał być opowiadaniem, a dziwnym trafem, zrobił się nie wiem do końca czym. No, musze potwierdzić, że postawiona przeze mnie teza jest słuszna. Miłych wakacji. Czy nie za wcześnie? A co mi tam! Trzymajcie piloty czy tam różdżki w dłoniach. Nie niszczcie kurzych jaj, bo kto wie? Może wśród nich jest jajo smocze, dzięki któremu staniemy się Jeźdźcami Ciemności…

Nic na celu

2009-06-15T13:52:00.000+02:00

Kolejna część wzorowana na tej (co do najczęstszych pytań - wiersz opowiada o czymś zupełnie innym):

Nic na celu

Była noc, nie mogę przestac myslec o tej, o której marzę. Ciepłym tchnieniem sięgam po raz kolejny po jej zdjęcie. Znów widzę ją w mych obrazach, snach i marzeniach współczesnego wieku, choc czuję że mijają lata. Nigdy nie zapomnę jej ciepłego spojrzenia oraz aksamitnych rąk, które pokrywają marmurowe wzniesienia otoczone cichą zielenią. Jej cień, przypomina nieustającą tęczę o różnorodnych kolorach. Czasem żal jest opuścic Twoje myśli, lecz z nadzieją patrzę w kolejne dni, które nie wiadomo czy przyjdą. Choc mają podobno nie przyjść, nie tracę nadziei, ponieważ choc pozostało mi nie wiele, wiem że będziesz na mnie czekała, pomimo wszystkiego…

Kroczyć przed siebie, to za mało.
Stracić osobę, tą nie trwałą.
Stać nad przepaścią nie wiedzieć dlaczego.
Mieć oczy otwarte, na urok życia kochanego!
Kroczyć w obłokach przez chmury namiętne.
Opuścić życie, jak róża – bez więdnie.
Smutki przyjdą, nie bój się o to,
w końcu spojrzysz na światło.
Będziesz w ciepłych rękach,
niczym wiatr ze snu wyrwany.
Będziesz silny i niepokonany.
Nie przelicz się – na świecie ludzi jest wielu.
Nie bój się, ja nie mam nic na celu.

Widzę dom

2009-06-15T13:48:00.000+02:00

Widzę dom,

a w nim pustkę.

Nie chcę na niego patrzeć,

nie potrafię.

Chcę wziąć go do siebie,

ale nie mam siły

Odwracam się, nie czuje jego ciepła.

On go nie posiada.
Otwieram wspomnienia –

to tutaj kiedyś mieszkałem.

Teraz nie chcę go widzieć

na oczy.

Legenda

2009-06-14T13:40:00.001+02:00

Właśnie przyszły wszystkie zarazy tego świata -
Orkowie, hobbici i elfy.
Mieli oni potrzeby z kamienia. Wielkiego.
W ten przyszedł wielki Pan, który powiedział,
że ich już nie potrzebuję.
Pragnęli zemsty, ale się jej nie doczekali.
Pewien sukinsyn wiedział, co do niego należy.
Wziął cały dobytek i przewędrował pół świata,
do swego Pana, choc już mu nie służył.
Mierzył go wzrokiem, wyciągnął miecz
i zadał mu cios, który dał mu cały świat.
To co do niego należało.
Ale pewnego dnia była piękna pogoda.
I sukinsyn wyszedł na dwór.
Lecz po chwili go nie było.

Album marzeń

2009-06-14T13:36:00.001+02:00

Idę przez miasta z podniesioną głową,
nade mną chmury, obok ciemne ulice.
Spośród innych wyróżniam się trwogą,
patrzę na niebo, tam gwiazdy wskazują kaplicę.
Więc idę do celu, do magii snów,
zarzucam szatę - wyryte wspomnienia.
Mam nadzieję, że spotkam go znów,
i zaznam duszy ukojenia.
Lecz coś się urywa, magia odchodzi,
ciche miejsce ucieka, tchu brakuję.
Album marzeń - nowy czar się rodzi,
to on teraz po ziemi się snuję.

Upiorna więź

2009-06-14T13:31:00.000+02:00

Uchylając drzwi, poczułem zimne ciepło przechodzące przeze moją twarz. Brnęło ono do wszystkich komórek, wraz z zanieczyszczeniami dzisiejszego świata. Gdy coś dotknęło mojego umysłu, wyobraziłem sobie dziwne miejsce.
Na marmurowych wzniesieniach, otoczonych zielenią stały dwa śliczne wazony. Ich wzory, wyżłobione w glinie, z niezmierną precyzją wydawały się być jednym z siedmiu cudów świata. Choć nie wiedziałem co czuły, odseparowane od siebie, domyślałem się, iż musi być im upiornie ciężko. Dwie dusze patrzyły na siebie niczym dwa orły, patrzące na swoją zdobycz. Był to okropny widok. Łzy ściekały powoli z policzków, a drzewa wyśpiewywały smutne pieśni. Usiadłem na kamieniu, sięgnąłem po chusteczkę i zerknąłem na niebo. Pośród chmur plątały się dwa liście – jeden czerwony, drugi zaś zielony. Podróżowały pewnie już przez wieki, szukając miejsca na spoczynek. To złe uczucie, gdy jedna osoba nie może zbliżyć się do drugiej – nawet jakby tego bardzo chciała. Jednak w jednej chwili liście z niesamowitą mocą przeniosły się do wazonów, lecz do różnych. Patrzyłem się na to zjawisko i oczom nie mogłem uwierzyć. Złapałem silniej chusteczkę, którą miałem w ręce i rzuciłem nią do strumyka, który płynął zaraz obok mnie. Przez dłuższy czas patrzyłem jak zostaje ona nasiąknięta wodą, i opada na dno. Zamknąłem oczy i próbowałem wyobrazić sobie coś weselszego. Było to jednak niemożliwe. Nagle ujrzałem przed sobą łąkę kwitnących chabrów i ślicznych róż. Były na niej zwierzęta – borsuki, sarny, wilki, niedźwiedzie. Wszystkie stały wokół jednej rzeczy. „Wazony” – wykrzyknąłem. Zwierzyny odwróciły się do mnie i uciekły w las. Zacząłem biec za nimi, mając nadzieję, iż obudzę się z tego koszmarnego snu. Zmęczyłem się i pobiegłem z powrotem na polankę. Postanowiłem, że zaopiekuję się wazonami. Przyodziałem je w piękne szaty zasłaniając ich piękne wzory. Myślałem, że gdybym tego nie zrobił, stałoby się im coś złego. Przez lata czuwałem nad wazonami. Obudziłem się ze snu, podniosłem głowę. Nagle po policzku jednego, zaczęła spływać wielka łza. Spadła i rozprysła się na ziemi. Cały las zniknął, a korony drzew, które chroniły polane od wiatru uciekły ku góry. Poczułem okropny podmuch. Wazony spadły z pomników i rozprysły się na wszystkie strony, pozostawiając tylko na środku polany dwie chusteczki. Powietrze zabrało ją nad rzekę, i opuściło na dwa kamyki. Z niedowierzaniem patrzyłem na to. Złapałem się za głowę i zrozumiałem, że wszystkie moje starania poszły na marne, w sumie były one niepotrzebne – wszystko wróciło do pierwotnego stanu. Odtąd wiedziałem, że każdemu jest przeznaczony jakiś los.